EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 65
IS THE TESTIS-SPARING APPROACH TRULY FUNCTIONAL? LONG-TERM ENDOCRINE AND EXOCRINE OUTCOMES AFTER PEDIATRIC TESTICULAR TORSION
İlayda Ser 1, Meltem Kaba 1, Gökçe Karlı 2, Dilara Neşra Alan 1, Özge Pelin Akbay 3, Halil İbrahim Ada 4, Ahmet Uçar 3, Abdullah Yıldız 1, Çetin Ali Karadağ 1
1 University of Health Sciences,Hamidiye Etfal City Hospital, Department of Pediatric Surgery, İstanbul
2 Health Sciences University, Şişli Hamidiye Etfal SUAM, Pediatric Urology Departmant, Istanbul
3 University of Health Sciences,Hamidiye Etfal City Hospital, Department of Pediatric Endocrinology, İstanbul
4 Health Sciences University, Şişli Hamidiye Etfal SUAM, Radiology Departmant, Istanbul
OBJECTIVE: Testicular torsion (TT) is an emergency that may cause ischemic injury and loss of testicular function. Although testis-sparing surgery is increasingly common for marginally viable testes in childhood, its long-term functional outcomes remain uncertain. This study evaluated long-term testicular function in pediatric patients undergoing orchiopexy and orchiectomy for TT.
METHODS: Pediatric patients operated for TT between 2010–2024 were assessed multidisciplinarily via clinical, radiological, and hormonal evaluation, and semen analysis in eligible cases.
RESULTS: Forty-eight cases were included (orchiopexy 72.9%; orchiectomy 27.1%). Mean age at torsion was 11.58 ± 5.14 years; median follow-up 74.75 months; symptom duration exceeded 12 hours in 70.8% (n=34). Moderate-to-severe atrophy (>50% volume loss) developed in 40% (14/35) of the orchiopexy group; mean testicular volume loss (TVL) was 45.39 ± 39.18. The delta resistive index (ΔRI) correlated strongly with TVL (r=0.829; p<0.001) and increased in parallel with ischemia severity (p<0.001) and atrophy grade (p=0.002). Age at torsion correlated positively with LH, total testosterone, and inhibin B, and negatively with AMH; primary hypogonadism occurred in two cases (4.2%). Contralateral testicular heterogeneity, perfusion, and microlithiasis differed significantly by pubertal status (p<0.05). In the early-surgery group (≤12 hours), inhibin B (p=0.014) and semen concentration (p=0.008) were higher, and TVL lower (p=0.007). Total testosterone was higher after orchiopexy (p=0.022), whereas progressive (p=0.003) and total (p=0.017) sperm motility were higher after orchiectomy. ΔRI discriminated severe TVL (≥50%) well (AUC 0.963; 95% CI 0.889–1.000); the optimal cutoff was ΔRI >0.055 (sensitivity 100%, specificity 81%).
CONCLUSION: Although long-term atrophy is common in pediatric TT, testis-sparing surgery allows substantial preservation of endocrine and exocrine function. As a non-invasive, quantitative parameter, ΔRI may enable a shift from standard to risk-based follow-up after orchiopexy, helping identify patients requiring closer surveillance.
TESTİS KORUYUCU YAKLAŞIM GERÇEKTEN FONKSİYONEL Mİ? PEDİYATRİK TESTİKÜLER TORSİYON SONRASI UZUN DÖNEM ENDOKRİN VE EKZOKRİN SONUÇLAR
İlayda Ser 1, Meltem Kaba 1, Gökçe Karlı 2, Dilara Neşra Alan 1, Özge Pelin Akbay 3, Halil İbrahim Ada 4, Ahmet Uçar 3, Abdullah Yıldız 1, Çetin Ali Karadağ 1
1 Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Cerrahisi Kliniği, İstanbul
2 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Üroloji Kliniği, İstanbul
3 Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Eğitim Araştırma Hastanesi,Çocuk Endokrinoloji Kliniği
4 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Radyoloji Kliniği, İstanbul
AMAÇ:Testiküler torsiyon (TT), iskemik hasara ve testiküler işlev kaybına yol açabilen acil bir klinik tablodur.Çocukluk çağında sınırda canlı testislerde testis koruyucu cerrahi giderek yaygınlaşsa da, uzun dönem fonksiyonel sonuçları belirsizdir.Bu çalışmada, pediyatrik TT nedeniyle orşiopeksi ve orşiektomi uygulanan hastalarda uzun dönem testiküler fonksiyonların değerlendirilmesi amaçlandı.
YÖNTEM:Kliniğimizde 2010–2024 arasında TT nedeniyle opere edilen pediyatrik hastalar; klinik, radyolojik, hormonal değerlendirme ve uygun olgularda semen analiziyle multidisipliner olarak incelendi.
BULGULAR:Çalışmaya 48 olgu dahil edildi (orşiopeksi %72,9;orşiektomi %27,1). Ortalama torsiyon yaşı 11,58 ± 5,14yıl, medyan takip süresi 74,75ay olarak hesaplandı; olguların %70,8'inde (n=34) semptom süresi 12 saatin üzerindeydi.Orşiopeksi grubunun %40'ında (14/35) orta-şiddetli atrofi (>%50 volüm kaybı) gelişti; ortalama testiküler volüm kaybı (TVK) 45,39 ± 39,18 idi.Delta rezistif indeks (ΔRİ) ile TVK arasında çok güçlü pozitif korelasyon saptandı (r=0,829; p<0,001); ΔRİ, iskemi şiddeti (p<0,001) ve atrofi derecesiyle (p=0,002) paralel arttı.Torsiyon yaşı LH, total testosteron ve İnhibin B ile pozitif, AMH ile negatif korele bulundu; iki olguda (%4,2) primer hipogonadizm saptandı.Pubertal duruma göre kontralateral testis heterojenitesi, perfüzyonu ve mikrolitiyazis sıklığı anlamlı farklıydı (p<0,05).Erken cerrahi (≤12 saat) grubunda İnhibin B (p=0,014) ve semen konsantrasyonu (p=0,008) daha yüksek, TVK daha düşüktü (p=0,007). Total testosteron düzeyi orşiopeksi grubunda daha yüksekken (p=0,022), ileri (p=0,003) ve total (p=0,017) sperm motilitesi orşiektomi grubunda daha yüksekti.ΔRİ'nin ciddi TVK'yı (≥%50) ayırt etme performansı yüksekti (AUC 0,963; %95 GA 0,889–1,000); optimal eşik ΔRİ >0,055 (duyarlılık %100, özgüllük %81) idi.
SONUÇ:Pediyatrik TT'de uzun dönem atrofi sık görülse de, testis koruyucu cerrahi endokrin ve ekzokrin fonksiyonların önemli ölçüde korunmasını sağlar.Non-invaziv ve nicel bir parametre olan ΔRİ, orşiopeksi sonrası standart takipten risk temelli takibe geçişi sağlayarak daha yakın izlem gerektiren hastaların belirlenmesine katkı sunabilir.