EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 47
International Survey on the Management of Pectus Carinatum: Is There a Consensus?
Ufuk Ateş 1, İlayda Sağpazar 1, Mehmet Erdem Altınörgü 1, Selin Fırat 1, Muhammed Özkan 1, Ege Evin 2, Kutay Bahadır 1, Murat Çakmak 1, Mustafa Yüksel 3
1 Ankara University Faculty of Medicine Department of Pediatric Surgery
2 Kirikkale Yuksek Ihtisas State Hospital, Department of Pediatric Surgery, Kirikkale
3 Demiroglu Bilim University School of Medicine, Thoracic Surgery Department
Background: Pectus carinatum (PC) is the second most common chest wall deformity. Both orthotic and surgical treatment options are available; however, patient selection, follow-up routines, and surgical preferences vary considerably. The absence of standardized guidelines has led to heterogeneous clinical practices worldwide. This study aimed to evaluate current management strategies and identify areas of consensus by surveying international experts treating pectus carinatum.
Methods: A 39-item web-based survey was emailed to members of the Chest Wall International Group (CWIG) and physicians specializing in PC between December 2025 and January 2026. The survey covered clinician demographics, orthotic applications (pressure measurement, indications, duration, follow-up, complications, and contraindications), and surgical management (indications, timing, preoperative evaluation, surgical techniques, stabilization methods, analgesia strategies, postoperative protocols, complications, mobilization, rehabilitation, and bar removal timing).
Results: A total of 107 surgeons participated, most with over 10 years of experience and working in tertiary centers. Pressure measurement before bracing was reported in %70.1, mainly using manual methods. The most common age at which orthosis use was initiated was 9-12 years (%36.4). Daily orthosis use was most frequently less than 8 hours (%29.9) and 23 hours (%27.1). The preferred bracing duration was 6–12 months, with follow-up every three months. Brace failure was mainly related to rigid deformity and poor compliance. Surgery was performed by %72 of participants, most commonly using the Abramson technique.
Conclusion: This study shows that there is both consensus and variability in the treatment of pectus carinatum. Orthoses are widely accepted as the first-line treatment. There is consensus on the indications for surgery. Differences persist in treatment protocols and perioperative strategies. Standardized guidelines and collaborative research are needed to optimize outcomes.
Pektus Karinatum Yönetimine İlişkin Uluslararası Anket: Görüş Birliği Var mı?
Ufuk Ateş 1, İlayda Sağpazar 1, Mehmet Erdem Altınörgü 1, Selin Fırat 1, Muhammed Özkan 1, Ege Evin 2, Kutay Bahadır 1, Murat Çakmak 1, Mustafa Yüksel 3
1 Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
2 Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi, Kırıkkale
3 Demiroglu Bilim University School of Medicine, Thoracic Surgery Department
Amaç: Pektus karinatum (PK), çocukluk ve adölesan dönemde görülen en sık ikinci göğüs duvarı deformitesidir. Tedavide ortotik ve cerrahi seçenekler kullanılmakla birlikte, hasta seçimi, takip protokolleri ve cerrahi yaklaşımlar arasında önemli farklılıklar bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, uluslararası uzmanların güncel pektus karinatum yönetim yaklaşımlarını değerlendirmek ve görüş birliği bulunan alanları belirlemektir.
Gereç ve Yöntem: Aralık 2025–Ocak 2026 tarihleri arasında, Chest Wall International Group (CWIG) üyeleri ve pektus karinatum tedavisinde deneyimli hekimlere 39 sorudan oluşan çevrimiçi bir anket gönderildi. Anket; katılımcı özellikleri, ortotik tedavi uygulamaları (basınç ölçümü, kullanım süresi, takip sıklığı, komplikasyonlar ve kontrendikasyonlar) ile cerrahi tedavi yaklaşımlarını (endikasyonlar, zamanlama, preoperatif değerlendirme, cerrahi teknikler, stabilizasyon yöntemleri, analjezi ve postoperatif takip) kapsamaktaydı.
Bulgular: Toplam 107 cerrah ankete katıldı. Katılımcıların büyük çoğunluğu 10 yıldan fazla deneyime sahip olup üçüncü basamak merkezlerde çalışmaktaydı. Korse tedavisi öncesinde basınç ölçümü yapanların oranı %70,1 olup, en sık kullanılan yöntem manuel değerlendirmeydi. Ortez tedavisine en sık 9–12 yaş arasında başlanmakta (%36,4), günlük kullanım süresi olarak ise <8 saat (%29,9) ve 23 saat (%27,1) en sık tercih edilen seçeneklerdi. Korse kullanım süresi çoğunlukla 6–12 ay olup takipler üç ayda bir yapılmaktaydı. Korse başarısızlığının en önemli nedenleri rijit deformite ve hasta uyumsuzluğu olarak bildirildi. Katılımcıların %72’si cerrahi tedavi uyguladığını belirtirken, en sık tercih edilen yöntem Abramson tekniğiydi.
Sonuç: Bu uluslararası anket, pektus karinatum tedavisinde hem görüş birliği bulunan hem de uygulama farklılıklarının sürdüğü alanlar olduğunu göstermiştir. Ortez tedavisi dünya genelinde ilk basamak yaklaşım olarak kabul edilirken, cerrahi endikasyonlar konusunda da yüksek düzeyde fikir birliği bulunmaktadır. Buna rağmen tedavi protokolleri ve perioperatif uygulamalardaki farklılıklar devam etmektedir. Pektus karinatum yönetiminde standardizasyonun sağlanabilmesi için uluslararası kılavuzlara ve çok merkezli iş birliklerine ihtiyaç vardır.