EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 50
Comparison Of the Effectiveness of Dynamic Vacuum Therapy and Standard Vacuum Therapy in Pectus Excavatum
Ufuk Ateş 1, Selin Fırat 1, Kutay Bahadır 1, Mehmet Erdem Altınörgü 1, İlayda Sağpazar 1, Muhammed Özkan 1, Murat Çakmak 1, Mustafa Yüksel 2
1 Ankara University Faculty of Medicine Department of Pediatric Surgery
2 Demiroglu Bilim University School of Medicine, Thoracic Surgery Department
Purpose: Vacuum bell therapy is increasingly used for mild-to-moderate pectus excavatum (PE), but evidence comparing vacuum systems remains limited. We compared the short-term outcomes of dynamic vacuum therapy (DVT) and standard vacuum therapy (SVT) as primary nonoperative treatments for PE.
Methods: This retrospective comparative cohort study included 78 patients with PE treated between 2024 and 2026: 38 received DVT and 40 received SVT. Deformity depth was measured at baseline and 6 months. Primary outcomes were absolute improvement, complete or near-complete correction (residual depth ≤0.5 cm), marked response (reduction ≥1 cm from baseline), treatment continuation, patient satisfaction, and device-related adverse events.
Results: Patients receiving DVT were older than those receiving SVT (p=0.009) and had greater baseline deformity depth (2.01±0.58 vs. 1.43±0.60 cm, p<0.001). Mean correction at 6 months was similar between groups (p=0.184). Complete or near-complete correction was more common with SVT. Conversely, a reduction ≥1 cm was more common with DVT (47.4% vs. 25.0%, p=0.040; OR, 2.70; 95% CI, 1.04–7.04). Treatment discontinuation occurred only with SVT (0.0% vs. 15.0%, p=0.026). Patient satisfaction was similar. Skin-related complaints were more frequent with DVT, although all adverse events were minor.
Conclusion: Both systems provided short-term improvement in PE. SVT more often achieved residual depth ≤0.5 cm, likely reflecting lower baseline severity, whereas DVT showed a higher unadjusted ≥1 cm response rate and better treatment continuation. Findings should be interpreted cautiously because of baseline differences and the absence of full confounder adjustment. Prospective studies are needed to confirm whether DVT provides a sustained clinical advantage.
Pektus Ekskavatumda Dinamik ve Statik Vakum Tedavisinin Etkinliğinin Karşılaştırılması
Ufuk Ateş 1, Selin Fırat 1, Kutay Bahadır 1, Mehmet Erdem Altınörgü 1, İlayda Sağpazar 1, Muhammed Özkan 1, Murat Çakmak 1, Mustafa Yüksel 2
1 Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
2 Demiroglu Bilim University School of Medicine, Thoracic Surgery Department
Amaç: Vakum tedavisi, hafif ve orta dereceli pektus ekskavatumun (PE) cerrahi dışı tedavisinde giderek daha sık kullanılmaktadır. Ancak farklı vakum sistemlerini karşılaştıran kanıtlar sınırlıdır. Bu çalışmada, PE’nin primer cerrahi dışı tedavisinde dinamik vakum tedavisi (DVT) ile standart vakum tedavisinin (SVT) kısa dönem sonuçları karşılaştırıldı.
Yöntemler: Bu retrospektif karşılaştırmalı kohort çalışmasına, 2024–2026 yılları arasında vakum tedavisi uygulanan 78 PE hastası dahil edildi. Hastaların 38’ine DVT, 40’ına SVT uygulandı. Deformite derinliği başlangıçta ve altıncı ayda ölçüldü. Primer sonlanım noktaları; deformite derinliğindeki mutlak düzelme, tam veya tama yakın düzelme (rezidüel derinlik ≤0,5 cm), belirgin yanıt (başlangıca göre ≥1 cm azalma), tedaviye devamlılık, hasta memnuniyeti ve cihazla ilişkili istenmeyen olaylardı.
Bulgular: DVT grubundaki hastalar daha büyüktü (p=0,009) ve başlangıç deformite derinlikleri daha fazlaydı (2,01±0,58 cm’ye karşı 1,43±0,60 cm; p<0,001). Altıncı aydaki ortalama düzelme gruplar arasında benzerdi (p=0,184). Tam veya tama yakın düzelme SVT grubunda daha sıkken, ≥1 cm azalma DVT grubunda daha sıktı (%47,4’e karşı %25,0; p=0,040; OR: 2,70; %95 GA: 1,04–7,04). Tedavinin bırakılması yalnızca SVT grubunda görüldü (%0’a karşı %15; p=0,026). Hasta memnuniyeti benzerdi. Ciltle ilişkili yakınmalar DVT grubunda daha sık olmakla birlikte tüm istenmeyen olaylar minördü.
Sonuç: Her iki sistem de kısa dönemde iyileşme sağladı. SVT’de tama yakın düzelmenin daha sık olması, başlangıç deformite şiddetinin daha düşük olmasını yansıtabilir. DVT, düzeltilmemiş analizde daha yüksek ≥1 cm yanıt oranı ve daha iyi tedavi devamlılığı gösterdi. Başlangıç farklılıkları ve karıştırıcı değişkenler için tam düzeltme yapılmaması nedeniyle sonuçlar dikkatle yorumlanmalıdır. Prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.