EN
TÜRKÇE
Poster - 66
Psychosocıal Burden and Treatment Motivation in Pectus Excavatum: Analysis of Parent–Child Perception Differences
Ufuk Ateş, Selin Fırat, Kutay Bahadır, Mehmet Erdem Altınörgü, İlayda Sağpazar, Ahmet Demirhan, Muhammed Özkan, Murat Çakmak
Ankara University Faculty of Medicine Department of Pediatric Surgery
Purpose:
Pectus excavatum (PE) is not only a structural chest wall deformity in children and adolescents, but may also affect body image, psychosocial functioning, and physical performance. Differences between child and parental perceptions during the treatment process may influence treatment preference and adherence. This study evaluated psychosocial burden, physical symptoms, treatment motivation, and parent–child perception differences in children with PE. In addition, the potential contribution of vacuum bell therapy, as a non-surgical treatment option, to treatment adherence and motivation was assessed.
Methods:
Before treatment, 32 pediatric patients and their parents completed a structured questionnaire. Body image, psychosocial burden, physical impact, and motivation for vacuum therapy were assessed using a Likert scale (1–5), while general condition and desire for treatment were evaluated using a visual analog scale (VAS, 0–10). All patients underwent vacuum bell therapy as a non-surgical treatment. Child–parent comparisons were analyzed using the Wilcoxon signed-rank test, and agreement was assessed using Spearman’s correlation coefficient. FDR correction was applied for item-level multiple comparisons.
Results:
Treatment motivation was high in both children and parents, with no significant difference between groups (3.81 vs. 3.77; p=0.93). Strong child–parent agreement was observed for treatment motivation (r_s=0.78; p<0.001). Parents reported higher psychosocial burden (2.10 vs. 1.64; p=0.0027) and physical impact (3.00 vs. 2.48; p=0.033) than children. No significant difference was observed in body image perception (p=0.78). Open-ended responses showed that surgical anxiety was mainly related to fear of surgery and anesthesia. Nevertheless, desire for treatment remained high (child VAS 7.35; parent VAS 9.13). No significant association was found between deformity depth and psychosocial or physical scores.
Conclusion:
Children with PE have high treatment motivation, which is consistent with parental perception. Parents perceive psychosocial and physical burden more strongly than children. Although surgical anxiety is common, it does not reduce the desire for treatment. Vacuum bell therapy emerges as a non-surgical approach that may support treatment adherence.
Pektus Ekskavatumda Psikososyal Yük ve Tedavi Motivasyonu: Ebeveyn–Çocuk Algı Farklılıklarının Analizi
Ufuk Ateş, Selin Fırat, Kutay Bahadır, Mehmet Erdem Altınörgü, İlayda Sağpazar, Ahmet Demirhan, Muhammed Özkan, Murat Çakmak
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
Amaç: Pektus ekskavatum, çocuk ve ergenlerde yalnızca yapısal bir göğüs duvarı deformitesi olmayıp beden imajı, psikososyal işlevsellik ve fiziksel performans üzerinde de etkili olabilir. Tedavi sürecinde çocuk ve ebeveyn algıları arasındaki farklılıklar tedavi tercihini ve uyumu etkileyebilir. Bu çalışmada pektus ekskavatumu olan çocuklarda psikososyal yük, fiziksel semptomlar, tedavi motivasyonu ve ebeveyn–çocuk algı farklılıkları değerlendirildi. Ayrıca cerrahi dışı bir seçenek olan vakum tedavisinin tedaviye uyum ve motivasyon üzerindeki olası katkısı incelendi.
Yöntem: Tedavi öncesinde 32 çocuk hasta ve ebeveyni yapılandırılmış anket formunu doldurdu. Beden imajı, psikososyal yük, fiziksel etkilenme ve vakum tedavisi motivasyonu Likert ölçeği (1–5) ile; genel durum ve tedavi isteği VAS (0–10) ile değerlendirildi. Tüm hastalara cerrahi dışı tedavi olarak vakum uygulandı. Çocuk–ebeveyn karşılaştırmaları Wilcoxon eşleştirilmiş sıra testiyle, uyum Spearman korelasyon katsayısıyla analiz edildi. Madde düzeyinde çoklu karşılaştırmalar için FDR düzeltmesi uygulandı.
Bulgular: Tedavi motivasyonu çocuklarda ve ebeveynlerde yüksek olup gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (3,81 vs. 3,77; p=0,93). Tedavi motivasyonu açısından güçlü çocuk–ebeveyn uyumu gözlendi (r=0,78; p<0,001). Ebeveynler psikososyal yükü (2,10 vs. 1,64; p=0,0027) ve fiziksel etkilenmeyi (3,00 vs. 2,48; p=0,033) çocuklara göre daha yüksek bildirdi. Beden imajı alanında anlamlı fark izlenmedi (p=0,78). Açık uçlu yanıtlar cerrahi kaygının özellikle ameliyat ve anestezi korkusu ile ilişkili olduğunu gösterdi. Buna rağmen tedavi isteği yüksekti (çocuk VAS 7,35; ebeveyn VAS 9,13). Deformite derinliği ile psikososyal veya fiziksel skorlar arasında anlamlı ilişki saptanmadı.
Sonuç: Pektus ekskavatumu olan çocuklarda tedavi motivasyonu yüksek ve ebeveyn algısıyla uyumludur. Ebeveynler psikososyal ve fiziksel yükü çocuklara göre daha fazla algılamaktadır. Cerrahi kaygı yaygın olsa da tedavi isteğini azaltmamaktadır. Vakum bell tedavisi, cerrahi dışı ve uyumu destekleyici bir yaklaşım olarak öne çıkmaktadır.