EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 86
Comparison of Platelet-Rich Plasma and Platelet-Rich Fibrin in the healing of ischemic intestinal anastomoses
Sadettin Yıldız 1, Eray Çeliktürk 2, İrem İnanç 1, Hilal Sancar 3, Lokman Ayaz 3, Müşerref Demir Doğan 4, Nuray Can 4, Dinçer Avlan 5
1 Trakya University Department of Pediatric Surgery
2 Trakya University, Faculty of Medicine, Department of Emergency Medicine
3 Trakya University Faculty of Pharmacy Department of Biochemistry
4 Trakya University Department of Medical Pathology
5 Trakya University Department of Pediatric Surgery Division of Pediatric Urology
Aim: Intestinal ischemia–reperfusion (I/R) injury can impair anastomotic healing through oxidative stress and dysregulated inflammation. Although platelet-rich plasma (PRP) and platelet-rich fibrin (PRF) are biological agents with regenerative potential, their relative efficacy and molecular mechanisms in this setting have not been fully elucidated. In our study, the effects of allogeneic PRP and PRF on anastomotic healing in an experimental intestinal I/R model and their underlying molecular mechanisms were investigated.
Methods: Thirty female Wistar Albino rats were used; six served as allogeneic donors. The remaining 24 rats were randomized into four equal groups (n=6): Anastomosis-only (A); Ischemia–Reperfusion+Anastomosis (I/R+A); PRP-treated (I/R+A+PRP); and PRF-treated (I/R+A+PRF). In tissue samples obtained on postoperative day 7, biochemical and transcriptional (mRNA) analyses were evaluated alongside a specific miRNA panel associated with angiogenesis, fibrosis, and inflammation. Furthermore, histopathological assessment was performed using Chiu mucosal injury and collagen deposition scoring.
Results: Both PRP and PRF significantly reduced tissue TOS levels and decreased TNF-α mRNA expression, while markedly increasing VEGF-A, IL-10, and hydroxyproline levels compared with the untreated I/R+A group. PRP treatment also significantly elevated TAS levels. Notably, the VEGF-A level was higher in the I/R+A+PRF group than in the I/R+A+PRP group. Both treatments downregulated miRNAs that restrict angiogenic and fibrogenic processes (miR-15b, miR-195, the miR-29 and miR-27 families, miR-98, let-7e) while upregulating anti-inflammatory miR-181 expression. Chiu scores demonstrated a protective trend with PRP and PRF, whereas collagen deposition was higher in all surgical groups than in the A group.
Conclusions: Allogeneic PRP and PRF promote the healing of ischemic anastomoses through the coordinated modulation of angiogenic, fibrogenic, and inflammatory pathways at biochemical, transcriptional, and epigenetic levels. The sustained local biological release kinetics provided by PRF indicate that it may serve as a complementary alternative to PRP in clinical scenarios requiring prolonged local activity.
İskemik bağırsak anastomozlarının iyileşmesinde trombositten zengin plazma ve trombositten zengin fibrinin karşılaştırılması
Sadettin Yıldız 1, Eray Çeliktürk 2, İrem İnanç 1, Hilal Sancar 3, Lokman Ayaz 3, Müşerref Demir Doğan 4, Nuray Can 4, Dinçer Avlan 5
1 Trakya Üniversitesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı
2 Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Anabilim Dalı
3 Trakya Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı
4 Trakya Üniversitesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı
5 Trakya Üniversitesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı
Amaç: Bağırsak iskemi-reperfüzyon (İ/R) hasarı, oksidatif stres ve düzensiz inflamasyon yoluyla bu zeminde yapılan anastomoz iyileşmesini bozabilir. Trombositten zengin plazma (PRP) ve trombositten zengin fibrin (PRF), rejeneratif potansiyele sahip biyolojik ajanlar olmalarına rağmen, bu ortamdaki göreceli etkinlikleri ve moleküler mekanizmaları tam aydınlatılamamıştır. Çalışmamızda, deneysel bağırsak İ/R modelinde yapılan anastomoz iyileşmesinde allojenik PRP ve PRF’nin etkileri ve bunun moleküler mekanizmaları araştırılmıştır.
Yöntem: Otuz dişi Wistar Albino sıçandan altısı allojenik donör olarak kullanıldı. Kalan 24 sıçan randomize edilerek dört grup (n=6) oluşturuldu: Sadece Anastomoz (A); İskemi-Reperfüzyon+Anastomoz (İ/R+A); PRP tedavisi (İ/R+A+PRP) ve PRF tedavisi (İ/R+A+PRF). Postoperatif 7. günde alınan doku örneklerinde; biyokimyasal ve transkripsiyonel (mRNA) analizlerin yanı sıra, anjiyogenez, fibrozis ve inflamasyonla ilişkili spesifik bir miRNA paneli değerlendirildi. Ayrıca Chiu mukozal hasar ve kollajen birikimi skorlamaları ile histopatolojik değerlendirme yapıldı.
Bulgular: PRP ve PRF doku TOS değerini anlamlı şekilde düşürürken, TNF-a mRNA ekspresyonunu azalttı ve İ/R+A'ya kıyasla VEGF-A, IL-10 ve hidroksiprolin seviyelerini belirgin şekilde artırdı. PRP tedavisi TAS seviyesini de anlamlı olarak yükseltti. VEGF-A düzeyi İ/R+A+PRF grubunda İ/R+A+PRP'den daha yüksekti. Her iki tedavi, anjiyojenik ve fibrojenik süreçleri kısıtlayan miRNA'ları (miR-15b, miR-195, miR-29 ve miR-27 aileleri, miR-98, let-7e) aşağı regüle ederken, anti-inflamatuar miR-181 ekspresyonunu artırdı. Chiu skorları PRP ve PRF ile koruyucu bir eğilim gösterdi; kollajen birikimi ise tüm cerrahi gruplarda A grubundan yüksekti.
Sonuç: Allojenik PRP ve PRF, iskemik anastomozların iyileşmesini biyokimyasal, transkripsiyonel ve epigenetik seviyelerde anjiyojenik, fibrojenik ve inflamatuar yolakların koordineli modülasyonu ile destekler. PRF'nin sağladığı sürekli lokal biyolojik salınım kinetiği, bu ajanın zamana yayılmış lokal aktivite gerektiren klinik senaryolarda PRP'ye tamamlayıcı bir alternatif olarak hizmet edebileceğini göstermektedir.