EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 88
Histopathological evaluation of the therapeutic potential of human umbilical cord mesenchymal stem cell-derived conditioned medium in experimental blunt renal trauma
Ahmet Hikmet Şahin 1, Başak Işıldar 2, Muhammed Çakır 3, Gülay Turan 4, Azize Örensoy Çilingiroğlu 5
1 Balikesir University, Faculty of Medicine, Dept of Pediatric Surgery
2 Balikesir University, Faculty of Medicine, Dept of Histology end Embryology
3 Balikesir University, Faculty of Medicine, Dept of Urology
4 Balikesir University, Faculty of Medicine, Dept of Medical Pathology
5 Balikesir University, Faculty of Medicine, Dept of Pediatric Surgery
Aim: This study aimed to evaluate the effects of human umbilical cord mesenchymal stem cell-derived conditioned medium (MSC-CM) histopathologically on renal tissue damage following experimental blunt kidney trauma in rats.
Methods: Following ethical approval and informed consent, MSCs were isolated from the human umbilical cord using the tissue explant method. The cells were characterized by positive expression of CD44 and CD90, negative expression of CD34 and CD45, and their adipogenic and osteogenic differentiation capacities. When fourth-passage cells reached 80% confluency, the culture medium was replaced with serum-free medium, and the cells were incubated for 24h. Following incubation, the medium containing the cellular secretome was collected as MSC-CM. After centrifugation and filtration, the CM was stored at −80°C until use. Wistar Albino rats were assigned to control (C), trauma (T), and trauma+MSC-CM (T+MSC-CM) groups. Experimental blunt renal trauma was induced, and the T+MSC-CM group received six intraperitoneal doses of MSC-CM (1 mL), administered three times per week, with the first dose given on day 1 following trauma. At the end of the experiment, kidney tissues were collected for histopathological examination. Hematoxylin and eosin-stained sections were evaluated semi-quantitatively for inflammation, edema, congestion, fibrosis, and tubular damage. A four-point grading system was used, with 0 indicating normal findings and 3 representing the most severe histopathological alterations. Results were compared statistically.
Results: The trauma group exhibited markedly increased inflammation, edema, congestion, fibrosis, and tubular damage scores compared with the control group. MSC-CM treatment improved all histopathological parameters. Significant reductions were observed in inflammation, edema, congestion, and fibrosis scores, while tubular damage scores were also decreased compared with the trauma group. Differences among groups were statistically significant for inflammation, edema, congestion, and fibrosis (p<0.001), and for tubular damage (p<0.01).
Conclusions: MSC-CM administration reduced trauma-induced histopathological damage and promoted renal recovery following experimental blunt kidney injury.
Deneysel Künt Böbrek Travmasında İnsan Göbek Kordonu Mezenkimal Kök Hücre Kaynaklı Şartlandırılmış Medyumun Terapötik Potansiyelinin Histopatolojik Olarak Değerlendirilmesi
Ahmet Hikmet Şahin 1, Başak Işıldar 2, Muhammed Çakır 3, Gülay Turan 4, Azize Örensoy Çilingiroğlu 5
1 Balıkesir Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk Cerrahisi AD
2 Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Histoloji ve Embriyoloji AD
3 Balıkesir Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Üroloji AD
4 Balıkesir Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji AD
5 Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
Amaç: Bu çalışmada; deneysel künt böbrek travması oluşturulan sıçanlarda, insan göbek kordonu mezenkimal kök hücre kaynaklı şartlandırılmış medyum (MKH-ŞM) uygulamasının travma sonrası gelişen renal doku hasarı üzerindeki etkilerinin histopatolojik olarak değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem: Etik kurul izni ve hasta onamı alındıktan sonra, sezaryen doğum sırasında elde edilen insan göbek kordonlarından doku eksplantı yöntemiyle mezenkimal kök hücreler (MKH) izole edildi. Hücreler, CD44 ve CD90 pozitifliği, CD34 ve CD45 negatifliği ile adipojenik ve osteojenik farklılaşma kapasiteleri gösterilerek karakterize edildi. Dördüncü pasajdaki hücrelerin kültür ortamındaki yoğunlukları %80’e ulaştığında, kültür medyumu serumsuz medyum ile değiştirildi ve hücreler 24 saat inkübe edildi. İnkübasyonun sonunda hücrelerin sekretomlarını içeren medyum toplandı ve MKH-ŞM elde edildi. Toplanan süpernatant santrifüj ve filtrasyon işlemlerinin ardından -80°C’de saklandı. Çalışmada Wistar Albino sıçanlar kontrol (K), travma (T) ve travma+MKH-ŞM (T+MKH-ŞM) gruplarına ayrıldı. Deneysel künt böbrek travması oluşturulan T+MKH-ŞM grubuna travmayı takiben ilk doz 1. günde uygulanacak şekilde haftada üç doz olmak üzere toplam altı doz MKH-ŞM verildi (1 ml, İ.P.). Deney sonunda böbrek dokuları histopatolojik inceleme amacıyla takip edildi. Alınan kesitler hematoksilen-eozin ile boyanarak renal hasar; inflamasyon, ödem, konjesyon, fibrozis ve tübüler hasar parametreleri açısından yarı kantitatif olarak değerlendirildi. Her bir parametre için skorlamada 0 normal bulguları, 3 ise en şiddetli histopatolojik değişiklikleri gösterecek şekilde dört basamaklı bir derecelendirme sistemi kullanıldı. Sonuçlar istatistiksel olarak karşılaştırıldı.
Bulgular: Travma grubunda inflamasyon, ödem, konjesyon, fibrozis ve tübüler hasar skorlarının kontrol grubuna kıyasla belirgin olarak arttığı gözlendi. MKH-ŞM uygulaması sonrasında tüm histopatolojik parametrelerde iyileşme saptandı. Travma grubuna göre inflamasyon, ödem, konjesyon ve fibrozis skorlarında belirgin azalma izlenirken, tübüler hasar skorunda da düşüş gözlendi. Gruplar arasındaki farklılıklar inflamasyon, ödem, konjesyon ve fibrozis açısından p<0,001, tübüler hasar açısından ise p<0,01 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bulundu.
Sonuç: MKH-ŞM uygulaması, deneysel künt böbrek travması sonrası gelişen histopatolojik hasarı azaltarak renal iyileşmeyi desteklemiştir.