EN
TÜRKÇE
Case Report - 11
Indocyanine Green-Assisted Thoracoscopic Repair of Recurrent Tracheoesophageal Fistula in a Pediatric Patient
Esma Karadeniz Güngörmez, Aziret Kalybekov, ömer Şair, Mehmet Yazıcı, Mustafa Azizoğlu
Basaksehir Cam and Sakura City Hospital, Department of Pediatric Surgery, Istanbul, Turkey.
Introduction
Recurrent tracheoesophageal fistula (rTEF) after primary repair is a complex complication. Redo surgery is highly challenging due to dense mediastinal adhesions. Indocyanine green (ICG) fluorescence imaging offers valuable real-time anatomical identification in scarred surgical fields.
Case Presentation
An 11-year-old male with a history of repaired esophageal atresia/TEF (Type C) and hypertrophic pyloric stenosis was admitted with sepsis and respiratory distress. Chest CT revealed a dilated thoracic esophagus and bilateral lower lobe atelectasis with bronchiectasis. Bronchoscopy and esophagoscopy identified an rTEF on the posterior tracheal wall, 1.5 cm proximal to the carina, confirmed via guide wire passage. Following one month of intravenous antibiotics, thoracoscopic ligation was performed using four ports. Due to severe mediastinal fibrosis, ICG (1.5 mg) was instilled bronchoscopically into the fistula tract. Under near-infrared imaging, the fluorescent tract was clearly differentiated from surrounding scar tissue, facilitating safe dissection and successful ligation with two metal clips. Post-ligation bronchoscopy confirmed complete closure with a negative leak test. The patient was extubated on postoperative day (POD) 2, initiated on enteral feeding on POD 4, and transitioned to oral feeding on POD 7 after a negative methylene blue test. The chest tube was removed on POD 10, and he was discharged on POD 14.
Conclusion
ICG-assisted thoracoscopy is a safe, feasible, and highly effective approach for pediatric rTEF. Fluorescence guidance provides critical anatomical delineation, reducing the risk of tissue injury in highly challenging, scarred operative fields.
Pediyatrik Bir Hastada İndosiyanin Yeşili Yardımlı Torakoskopik Rekürren Trakeoözofageal Fistül Onarımı
Esma Karadeniz Güngörmez, Aziret Kalybekov, ömer Şair, Mehmet Yazıcı, Mustafa Azizoğlu
Basaksehir Cam and Sakura City Hospital, Department of Pediatric Surgery, Istanbul, Turkey.
Giriş
Primer onarım sonrası gelişen rekürren trakeoözofageal fistül (rTÖF) karmaşık bir komplikasyondur. Yoğun mediastinal yapışıklıklar nedeniyle mükerrer cerrahiler (redo cerrahi) son derece zorlayıcıdır. İndosiyanin yeşili (ICG) floresan görüntüleme, skarlı cerrahi alanlarda gerçek zamanlı ve değerli bir anatomik tanımlama olanağı sunar. Burada ICG yardımlı torakoskopik rTÖF vakamızı sunmayı amaçladık.
Olgu Sunumu
Özofagus atrezisi/TÖF (Tip C) ve hipertrofik pilor stenozu onarımı öyküsü olan 11 yaşında erkek hasta, sepsis ve solunum sıkıntısı tablosuyla kabul edildi. Toraks BT'de dilate torasik özofagus ile bronşektazinin eşlik ettiği bilateral alt lob atelektazisi saptandı. Bronkoskopi ve özofagoskopide karinanın 1,5 cm proksimalinde, trakea posterior duvarında yerleşmiş ve kılavuz tel (guide wire) geçişiyle de doğrulanan bir rTÖF tespit edildi. Bir aylık intravenöz antibiyotik tedavisinin ardından dört port kullanılarak torakoskopik fistül ligasyonu planlandı. Ciddi mediastinal fibrozis nedeniyle TÖF'ün yerleştiği anatomik bölge karışık ve yapışık idi. Fistül traktına bronkoskopik olarak ICG (1,5 mg) verildi. Yakın kızılötesi görüntüleme altında yeşil floresan veren fistül ttraktı ve fistülloju, çevre skar dokusundan net bir şekilde ayırt edilerek güvenli diseksiyonu yapıldı. Daha sonra iki adet metal klips ile başarılı bir şekilde fistül ligasyonu yapıldı. Ligasyon sonrası yapılan bronkoskopide fistülün tam kapandığı doğrulandı. Postoperatif (PO) 2. günde ekstübe edilen hastada, PO 4. günde enteral beslenmeye başlandı ve PO 7. günde yapılan negatif metilen mavisi testi sonrası oral beslenmeye geçildi. PO 10. günde toraks tüpü çekilen hasta, PO 14. günde şifa ile taburcu edildi.
Sonuç
ICG yardımlı torakoskopi, pediyatrik rTÖF olgularında güvenli, uygulanabilir ve son derece etkili bir yaklaşımdır. Floresan kılavuzluğu, kritik anatomik sınırların net bir şekilde belirlenmesini sağlayarak zorlu ve skarlı operasyon alanlarında doku hasarı riskini en aza indirir.