EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 58
The impact of right-sided aortic arch on surgical outcomes in esophageal atresia: a systematic review
Elif Yüksel 1, Bekir Erdeve 1, Sinem Aydöner 2, Gonca Gerçel 2, Özlem Boybeyi 1, Umut Ece Arslan 3, Ali Yıkılmaz 4, Çiğdem Ulukaya Durakbaşa 2, Tutku Soyer 1
1 Hacettepe University Faculty of Medicine Department of Pediatric Surgery
2 Istanbul Medeniyet University Göztepe Training and Research Hospital, Department of Pediatric Surgery
3 Hacettepe University Institute of Public Health
4 McMaster University, McMaster Children's Hospital, Department of Pediatric Radiology 1280 Main Street West, Hamilton, Ontario, Canada.
Aim: The repair of esophageal atresia and tracheoesophageal fistula (EA/TEF) in the presence of a right-sided aortic arch (RAA) is a significant surgical challenge. This systematic review aimed to analyze the diagnostic trends, surgical approaches, and clinical outcomes in EA/TEF patients with an associated RAA.
Methods: Following the systematic review reporting guideline (PRISMA), PubMed, MEDLINE, and Embase were searched for studies published between January 2000- 2026; the protocol was prospectively registered on PROSPERO. Clinical trials, observational studies, and case series with at least five patients were included. Data were extracted by two independent reviewers. Due to clinical heterogeneity and limited sample sizes, data were synthesized descriptively rather than by meta-analysis.
Results: Nine studies were included. Among 1640 EA/TEF patients, RAA prevalence was reported to be 5.2% and 107 RAA patients were included in analysis. Preoperative echocardiography was performed in 75 patients and correctly identified RAA in 10–80% of the patients. A right-sided approach was the most common strategy (62.5–100%), and intraoperative side conversion was rare. The most common associated anomaly was congenital heart disease (42–90%). Mortality ranged from 16.6% to 62.5%, mainly due to complex cardiac anomalies and tracheal compression from vascular rings. Postoperative complications were anastomotic leak (0–42.8%), stricture (14.3–53%), and chylothorax (0–25%).
Conclusions: Although right-sided repair is technically feasible for most surgeons owing to anatomical familiarity, it may be associated with increased long-term morbidity. Preoperative identification of an RAA and associated vascular rings is crucial for surgical planning; an individualized approach, such as left thoracotomy or thoracoscopy in complex cases, may be considered.
Sağ aortik arkın özofagus atrezisinde cerrahi sonuçlara etkisi: sistematik derleme
Elif Yüksel 1, Bekir Erdeve 1, Sinem Aydöner 2, Gonca Gerçel 2, Özlem Boybeyi 1, Umut Ece Arslan 3, Ali Yıkılmaz 4, Çiğdem Ulukaya Durakbaşa 2, Tutku Soyer 1
1 Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
2 İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı
3 Hacettepe Üniversitesi Halk Sağlığı Enstitüsü
4 McMaster Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Radyoloji Abilim Dalı
Amaç: Sağ aortik ark (SAA) varlığı özofagus atrezisi ve trakeoözofageal fistül (ÖA/TÖF) onarımında cerrahi teknik zorluğa neden olabilir. Bu sistematik derlemede SAA eşlik eden ÖA/TÖF olgularında tanısal eğilimlerin, cerrahi yaklaşımların ve klinik sonuçların analizi amaçlandı.
Yöntem: Sistematik derleme kılavuzu (PRISMA) doğrultusunda PubMed, MEDLINE ve Embase'de Ocak 2000–Ocak 2026 arası yayınlar tarandı; protokol PROSPERO'da prospektif olarak kaydedildi. En az beş olgu içeren klinik çalışmalar, gözlemsel çalışmalar ve olgu serileri dahil edildi. Veriler iki bağımsız araştırmacı tarafından çıkarıldı. Klinik heterojenite ve sınırlı olgu sayıları nedeniyle veriler meta-analiz yerine tanımlayıcı olarak sentezlendi.
Bulgular: Derlemeye dokuz çalışma dahil edildi. Sekiz çalışamadan elde edilen 1640 ÖA/TÖF olgusunda SAA prevalansı %5.2 idi; toplam 107 SAA'lı hastaya ait veri analiz edildi. Preoperatif ekokardiyografi olguların 75’inde uygulandı ve SAA varlığının olguların %10-80’da doğru saptandığı görüldü. Sağ taraflı yaklaşım en sık tercih edilen stratejiydi (%62.5–100); intraoperatif taraf değişimi nadirdi. En sık eşlik eden anomali konjenital kalp hastalığı idi (%42–90). Mortalite oranı %16.6–62.5’sında değişmekle birlikte en sık kompleks kardiyak anomaliler ve vasküler halkalara bağlı trakeal bası nedenler arasında yer aldı. Postoperatif komplikasyonlar arasında anastomoz kaçağı (%0–42.8), darlık (%14.3–53) ve şilotoraks (%0–25) yer almakta idi.
Sonuç: Sağ taraflı onarım anatomik aşinalık nedeniyle çoğu cerrah için teknik olarak uygulanabilir olsa da uzun dönem morbidite ile ilişkili olabilir. SAA ve vasküler halkaların preoperatif tanısı cerrahi planlama için kritiktir; kompleks olgularda sol torakotomi veya torakoskopi gibi bireyselleştirilmiş bir yaklaşım düşünülebilir.