TÇCD 2026 43rd National Congress of Pediatric Surgery - Joint Congress of the Egyptian Society of Pediatric Surgery

Yusuf Polat ¹, Ayşenur Celayir ¹, Rabia Gönül Sezer Yamanel ²

¹ University of Health Sciences, Turkey. Istanbul Zeynep Kamil Maternity and Children's Diseases Health Training and Research Center, Department of Pediatric Surgery, Istanbul
² University of Health Sciences Turkey, Hamidiye Faculty of Medicine, Department of Pediatric Surgery, Istanbul Zeynep Kamil Women and Children’s Diseases Health Training and Research Center

Objective:This study aimed to determine the late-stage defecation status of children operated for Hirschsprung's disease who completed toilet training, and to evaluate the efficacy of Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS) in cases with persistent defecation problems unresponsive to stepwise conservative treatments, using the Rintala Bowel Function Score (RBFS).

Materials and Methods:This prospective study included children who completed definitive surgery between January 2014-2023 with ongoing defecation problems.A stepwise protocol comprising dietary modification, behavioral toilet training, oral laxatives when necessary, and biofeedback therapy was applied (Group 1). In resistant cases, a four-electrode TENS protocol with two electrodes at the umbilical level and two at the T9–L2 paraspinal region was applied (Group 2).

Results:Among 42 children who completed definitive surgery over ten years, 30 (71.4%) were male, with a median age at surgery of 6 months (min: 17 days, max: 16 years) and a median resected aganglionic bowel length of 25.5 cm (min: 14, max: 65 cm). Of the 15 prospective cases, 13 (86.7%) were male, mean current age 8.0 ± 2.4 years; 14 had undergone surgery before 2019 and one in 2020. Median age at definitive surgery was 8.3 months and median resected aganglionic bowel length was 25 cm; 8 patients (57.1%) missed all follow-up visits during the COVID-19 pandemic lockdown. Of the 6 patients (42.9%) who maintained follow-up, three had completed toilet training. At baseline, soiling was present in 10 cases (66.7%) and fecal incontinence in 5 (33.3%), with a median RBFS of 11 (5–15), which increased to 18 (9–20) at completion (p=0.001). Median RBFS increased from 10 to 19 in 8 patients who responded to conservative treatment (Group 1; p=0.016), and from 11 to 17 in 7 resistant patients who received TENS (Group 2; p=0.016). At completion, 80% of patients with soiling achieved full continence; 60% of those with fecal incontinence improved to the soiling level, and 20% achieved full continence.

Conclusion:Patients who missed outpatient follow-up during the pandemic had more severe defecation problems at higher rates. Conservative protocols resolved defecation problems in 53% of cases. In patients resistant to conservative treatments, TENS resulted in significant improvement in bowel function.

Yusuf Polat ¹, Ayşenur Celayir ¹, Rabia Gönül Sezer Yamanel ²

¹ Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İstanbul Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çocuk Cerrahisi Kliniği, İstanbul
² Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Hamidiye Tıp Fakültesi, Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı, İstanbul Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları SUAM

Amaç: Tuvalet eğitimi tamamlanmış opere Hirschsprung hastalıklı çocuklarda geç dönem defekasyon durumlarının belirlenmesi ve defekasyon ilişkili problemli olgularda kademeli konservatif tedavilere yanıtsızlarda Transkutanöz Elektriksel Sinir Stimülasyonu (TENS) uygulamasının etkinliğinin Rintala Bağırsak Fonksiyon Skoru (RBFS)'yla değerlendirilmesi amaçlandı.

Gereç / Yöntem: Ocak 2014-2023 tarihlerinde definitif operasyonları tamamlanmış çocuklardan defekasyon problemleri devam edenlerde prospektif olarak yapıldı. Diyet modifikasyonu, davranışsal tuvalet eğitimi, gerektiğinde oral laksatif ve biofeedback tedavileri kapsayan tedavi protokolleri kademeli uygulandı (Grup 1). Bu tedavilere dirençlilerde ise T9–L2 seviyelerinde 2’si umbilikus 2’si sırtta dört elektrotlu TENS protokolü uygulandı (Grup 2).

Bulgular: On yılda definitif cerrahisi tamamlanmış 42 çocuğun 30'u (%71,4) erkek, 12'si (%28,6) kız olup ortanca definitif cerrahi yaşı 6ay (Min:17gün–Maks:16yıl), ortanca çıkarılan aganglionik bağırsak 25,5cm (Min:14cm–Maks:65cm) idi.

Prospektif çalışmaya katılan 13’ü (%86,7) erkek, 2'si (%13,3) kız onbeş hastanın ortalama güncel yaşları 8,0 ± 2,4 yıl (Min:4,0 yıl–Maks:12,6 yıl) idi. Ondördü 2019 öncesi, biri 2020’de opere edilmişti. Ortanca definitif ameliyat yaşı 8,3 ay (Min:17gün–Maks:5yıl) ve ortanca çıkarılan aganglionik bağırsak uzunluğu 25cm (Min:14cm–Maks:65cm) olan 15 hastanın 8’i (%57,1) COVID-19 Pandemi kapanma döneminde kontrollere hiç gelmemişti. Kontrollerini aksatmayan diğer 6 (%42,9)’sının pandemi başlangıcında ortanca yaşı 2,7yıl (Min:0,2–Maks:6,1yıl) olup üçü tuvalet eğitimini başarıyla tamamlamıştı. Çalışa başlangıcında olguların 10'unda (%66,7) soiling, 5'inde (%33,3) fekal inkontinans mevcut ortanca RBFS 11 (5–15) iken çalışma sonunda 18'e (9–20) yükseldi, (p=0,001). Ortanca RBFS konservatif tedaviye cevap veren sekizinde (Grup 1) 10'dan 19'a (p=0,016), konservatif tedaviye cevap vermeyip TENS uygulanan yedisinde (Grup 2) ise 11'den 17'ye (p=0,016) yükseldi. Çalışmanın sonunda soilingli hastaların %80'i tam kontinandı; fekal inkontinanslıların %60’ı soilinge gerilemişti, %20’si ise tam kontinandı.

Sonuç: Pandemi döneminde poliklinik takiplerini aksatan hastalarda defekasyon sorunları daha ağır düzeyde ve yüksek orandaydı. Konservatif tedavi protokolleriyle olguların %53’ünde defekasyon sorunları düzeldi. Konservatif tedavilere dirençli diğer olgularda ise TENS uygulanması sonrası bağırsak fonksiyonlarında anlamlı düzelme sağlandı.