EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 83
Should Every Child with Hepatic Hydatid Cyst Undergo Surgery? A 10-Year Single-Center Experience with PAIR Treatment
Nevin Ada Tarkan 1, İrem Mayda 2, Cemal Parlakgümüş 1, Bozkurt Gülek 3
1 University of Health Sciences, Adana City Training and Research Hospital, Pediatric Surgery, Adana, Turkey
2 Health Sciences University, Adana City Training and Research Hospital, Pediatric Surgery Clinic, Adana, Türkiye
3 Health Sciences University, Adana City Training and Research Hospital, Radiology Clinic, Adana, Türkiye
Aim:
Hepatic hydatid disease remains a significant health problem in children, particularly in endemic regions. Although surgery has traditionally been the standard treatment, the percutaneous PAIR (Puncture–Aspiration–Injection–Reaspiration) technique has emerged as a minimally invasive alternative for selected patients. This study aimed to evaluate the clinical characteristics, treatment outcomes, and long-term follow-up of pediatric patients who underwent PAIR treatment.
Methods:
Patients younger than 18 years who underwent PAIR treatment for hepatic hydatid disease between 2015 and 2025 were retrospectively reviewed. Demographic characteristics, cyst location, cyst size, Gharbi classification, procedure-related complications, length of hospital stay, and follow-up outcomes were analyzed.
Results:
Thirty patients were included. Sixteen (53.3%) were female and 14 (46.7%) were male, with a mean age of 12 years. Cysts were located in the right hepatic lobe in 63.3% of patients, the left lobe in 6.7%, and both lobes in 30.0%. According to the Gharbi classification, 83.3% of cysts were Type I and 16.7% were Type II. The mean hospital stay was 3 days. Procedure-related complications included biliary fistula in one patient (3.3%), anaphylaxis in one (3.3%), and cyst content extravasation in two (6.7%). The patient with biliary fistula required surgery, whereas the remaining complications resolved with conservative management. During a mean follow-up of 3 years, recurrence occurred in three patients (10%), all successfully treated surgically. Overall, PAIR achieved successful treatment without additional surgery in 90% of patients.
Conclusion:
PAIR is a safe, effective, and minimally invasive treatment option for selected children with hepatic hydatid disease. Its low complication rate, short hospital stay, and acceptable recurrence rate make it an important alternative to surgery, particularly for Gharbi Type I and II cysts. Our findings support an individualized treatment approach and suggest that PAIR should be considered a first-line treatment option in appropriately selected pediatric patients.
Çocuklarda Karaciğer Kist Hidatiğinde Her Hasta Ameliyat Edilmeli mi? PAIR Tedavisinde 10 Yıllık Tek Merkez Deneyimimiz
Nevin Ada Tarkan 1, İrem Mayda 2, Cemal Parlakgümüş 1, Bozkurt Gülek 3
1 Sağlık Bilimleri Üniversitesi,Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi,Çocuk Cerrahisi,Adana,Türkiye
2 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Cerrahisi Kliniği, Adana, Türkiye
3 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Radyoloji Kliniği, Adana, Türkiye
Amaç:
Karaciğer kist hidatik hastalığı, çocukluk çağında özellikle endemik bölgelerde sık karşılaşılan önemli bir sağlık sorunudur. Cerrahi tedavi uzun yıllardır standart yaklaşım olarak kabul edilmekle birlikte, son yıllarda uygun olgularda uygulanan perkütan PAIR (Puncture–Aspiration–Injection–Reaspiration) yöntemi daha az invaziv bir seçenek olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, kliniğimizde PAIR tedavisi uygulanan çocuk hastaların klinik özellikleri, tedavi sonuçları ve uzun dönem takip bulgularının değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem:
2015–2025 yılları arasında karaciğer kist hidatik nedeniyle PAIR tedavisi uygulanan 18 yaş altı hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, kist lokalizasyonları, çapları, Gharbi sınıflamaları, işlem sonrası komplikasyonları, hastanede yatış süreleri ve takip sonuçları değerlendirildi.
Bulgular:
Çalışmaya toplam 30 hasta dahil edildi. Hastaların 16’sı kız (%53,3), 14’ü erkek (%46,7) olup ortalama yaş 12 yıl idi. Kistlerin %63,3’ü sağ lobda, %6,7’si sol lobda ve %30’u her iki lobda yerleşmişti. Gharbi sınıflamasına göre olguların %83,3’ü Tip I, %16,7’si Tip II kistlerden oluşuyordu. Ortalama hastanede yatış süresi 3 gündü. İşleme bağlı olarak bir hastada (%3,3) biliyer fistül, bir hastada (%3,3) anafilaktik reaksiyon ve iki hastada (%6,7) ekstravazasyon gelişti. Biliyer fistül gelişen hastada cerrahi tedavi gerekirken, diğer komplikasyonlar konservatif yaklaşımla düzeldi. Ortalama üç yıllık takip süresinde üç hastada (%10) nüks saptandı ve bu hastalar cerrahi olarak tedavi edildi. Hastaların %90’ında ek cerrahi girişim gerekmeksizin başarılı sonuç elde edildi.
Sonuç:
PAIR tedavisi, uygun hasta seçimi yapıldığında çocukluk çağı karaciğer kist hidatik hastalığında güvenli, etkili ve minimal invaziv bir tedavi seçeneğidir. Düşük komplikasyon oranı, kısa hastanede yatış süresi ve kabul edilebilir nüks oranları ile özellikle Gharbi Tip I ve Tip II kistlerde cerrahiye önemli bir alternatif oluşturmaktadır. Deneyimimiz, çocuklarda karaciğer kist hidatik tedavisinde hasta bazlı yaklaşımın önemini ortaya koymakta ve uygun olgularda PAIR yönteminin ilk seçeneklerden biri olarak değerlendirilebileceğini göstermektedir.