EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 21
Reducing Computed Tomography Use in Children with Blunt Abdominal Trauma: Is It Possible?
Büşra Arıkan Köse, Tuğba Acer Demir, Özgür Çağlar, Yasemin Dere Günal, Merve Duman Küçükkuray, Ülfet Nihal İrdem Köse, Ayşe Karaman, Derya Erdoğan, Ahmet Kazez
Ankara Etlik City Hospital, Department of Pediatric Surgery
Background: Computed tomography (CT) is increasingly used in pediatric blunt abdominal trauma despite concerns regarding radiation exposure.This study aimed to identify clinical, laboratory, and ultrasonographic predictors of CT findings to support selective CT utilization.
Methods: We retrospectively reviewed 1,505 children with blunt trauma who were referred to pediatric surgery among 7,407 trauma admissions to our emergency department between September 2022 and September 2025. Clinical findings, physical examination, laboratory tests, ultrasonography (US), and CT findings were compared.Receiver operating characteristic(ROC) analysis was performed to determine optimal cutoff values for liver and pancreatic enzymes.
Results: The mean age was 9.7±5.3 years, and 999 patients (66.4%) were male.Positive abdominal examination findings, free fluid on ultrasonography, and organ-specific ultrasonographic abnormalities were significantly associated with splenic, hepatic, renal, and pancreatic injuries detected on CT (all p<0.05). Low initial hemoglobin levels were associated with splenic and renal injuries, whereas elevated ALT (≥143.5 U/L), AST (≥135.5 U/L), amylase (≥101.5 U/L), and lipase (≥94.15 U/L) significantly predicted hepatic and pancreatic injuries (all p<0.001). Vomiting was not associated with solid organ injury (p=0.407). In the clinical decision pathway incorporating the Glasgow Coma Scale (GCS), abdominal physical examination, laboratory and ultrasonography findings, the abdominal surgical intervention rate was 1% among patients with a GCS score ≥9. Among patients with a normal abdominal examination, normal laboratory findings and no free fluid on US, abdominal CT demonstrated injuries in 9.3%; however, none required abdominal surgery.Mortality was higher in patients with abdominal injuries identified on CT than in those without injury (5.7% vs. 2.2%, p=0.003).
Conclusions: Combined assessment of physical examination, laboratory findings and ultrasonography may support selective CT utilization in pediatric blunt abdominal trauma. In our study, the majority of CT-detected injuries in clinically low-risk patients were managed nonoperatively, while the need for surgical intervention was very low.Given the long-term risk of radiation-induced malignancy associated with CT in children, these findings suggest that selective CT use may reduce unnecessary radiation exposure while contributing to the safe identification of clinically significant injuries.
Künt Karın Travmalı Çocuklarda Tomografi Çekimi Azaltılabilir Mi?
Büşra Arıkan Köse, Tuğba Acer Demir, Özgür Çağlar, Yasemin Dere Günal, Merve Duman Küçükkuray, Ülfet Nihal İrdem Köse, Ayşe Karaman, Derya Erdoğan, Ahmet Kazez
Ankara Etlik Şehir Hastanesi, Çocuk Cerrahisi Kliniği
Amaç: Pediatrik künt batın travmalarında bilgisayarlı tomografi (BT) kullanımı giderek artmaktadır.Bu çalışmada; klinik öykü, fizik muayene (FM), laboratuvar ve ultrasonografi (USG) bulgularının BT ile ilişkisi değerlendirilerek seçici BT kullanımına katkı sağlayabilecek kriterlerin belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Eylül 2022–Eylül 2025 tarihleri arasında hastanemiz acil servisine travmayla başvuran 7407 çocuk hasta arasından çocuk cerrahisine konsülte edilen 1505 künt travma olgusu retrospektif olarak incelendi.Klinik bulgular, laboratuvar sonuçları, USG ve BT bulguları karşılaştırıldı. Karaciğer ve pankreas enzimleri için ROC analiziyle optimum eşik değerleri belirlendi.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 9,7±5,3 yıl olup 999'u (%66,4) erkekti.Batın FM bulgusu, USG'de serbest sıvı ve organ yaralanması varlığı; BT'de dalak, karaciğer, böbrek ve pankreas yaralanmaları ile anlamlı ilişkili bulundu (tüm analizlerde p<0,05). İlk hemoglobin düşüklüğü dalak ve böbrek yaralanmaları ile ilişkiliyken, yüksek ALT (≥143,5U/L), AST (≥135,5U/L), amilaz (≥101,5U/L) ve lipaz (≥94,15U/L) düzeyleri sırasıyla karaciğer ve pankreas yaralanmalarını öngörmede anlamlı bulundu (tüm analizlerde p<0,001). Kusma ile solid organ yaralanması arasında ilişki saptanmadı (p=0,407). GKS, abdominal FM, laboratuvar ve USG bulgularının birlikte değerlendirildiği klinik karar akışında, GKS ≥9 olan hastalarda abdominal cerrahi gereksinimi %1 olarak bulundu.Abdominal FM'si normal, laboratuvar bulguları normal ve USG'de serbest sıvı saptanmayan hastalarda BT'de abdominal patoloji oranı %9,3 olmasına rağmen abdominal cerrahi gereksinimi saptanmadı. Mortalite, abdominal BT'de yaralanma bulunan hastalarda daha yüksekti (%5,7'ye karşı %2,2; p=0,003).
Sonuç: Pediatrik künt batın travmalarında fizik muayene, laboratuvar ve USG bulgularının birlikte değerlendirilmesi seçici BT kullanımını desteklemektedir.Çalışmamızda klinik olarak düşük riskli hastalarda BT ile saptanan yaralanmaların büyük çoğunluğu nonoperatif olarak yönetilmiş, cerrahi gereksinimi ise oldukça düşük bulunmuştur.Çocuklarda BT'nin radyasyona bağlı uzun dönem malignite riski göz önünde bulundurulduğunda, bu bulgular seçici BT kullanımının gereksiz radyasyon maruziyetini azaltırken klinik açıdan önemli yaralanmaların güvenli şekilde belirlenmesine katkı sağladığı görülmüştür.