EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 2
THE EFFECT OF THE DEGREE OF METABOLIC DISTORTION (MD7 SCORE) ON DETERMINING THE TIMING OF SURGICAL INTERVENTION IN INFANTS WITH NECROTIZING ENTEROCOLITIS.
Bengisu Karbuzoğlu 1, Volkan Sarper Erikci 2
1 Izmir City Hospital Pediatric Surgery Clinic
2 University Of Medical Sciences, Tepecik Training and Research Hospital, Department of Pediatric Surgery
Objective: Necrotizing enterocolitis (NEC) remains a major cause of morbidity and mortality in neonates. Early identification of patients requiring surgery and accurate prognostic assessment are crucial for optimal management. The MD7 score, reflecting the degree of metabolic derangement at diagnosis, consists of seven parameters: positive blood culture, acidosis (pH <7.25), left shift, hyponatremia (<130 mmol/L), thrombocytopenia (<50.000/µL), hypotension/inotropic requirement, and neutropenia (<2.000/µL), with one point assigned to each variable. This study aimed to evaluate the role of MD7 score and neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) in predicting surgical requirement and prognosis in NEC.
Materials and Methods: Clinical, laboratory, and surgical data of patients diagnosed with NEC according to the modified Bell criteria between 2010 and 2025 were retrospectively reviewed. Patients were classified into medical and surgical treatment groups. MD7 scores and NLR values were compared between groups, and their associations with surgical requirement and prognosis were analyzed. Statistical significance was set at p<0.05.
Results: A total of 207 patients were included, 103 (50%) managed medically and 104 (50%) surgically. No significant differences in MD7 score or NLR were observed between medical and surgical groups (p=0.881 and p=0.157, respectively). Among the 116 survivors (56%), lower MD7 scores (p<0.001) and lower NLR values (p<0.001) were significantly associated with favorable outcomes. Multivariate analysis identified intubation (p=0.017), younger maternal age (p=0.031), and higher MD7 score (p<0.001; Exp(B)=2.201) as independent predictors of poor prognosis.
Conclusion: Although the MD7 score was not useful for predicting the need for surgery, it was a strong independent predictor of poor prognosis in NEC. These findings suggest that the MD7 score is a valuable tool for risk stratification and prognostic assessment rather than surgical decision-making.
NEKROTİZAN ENTEROKOLİTLİ BEBEKLERDE METABOLİK BOZUKLUĞUN DERECESİNİN(MD7 SKORU) CERRAHİ MÜDAHALENİN ZAMANLAMASINI BELİRLEMEDEKİ ETKİSİ
Bengisu Karbuzoğlu 1, Volkan Sarper Erikci 2
1 İzmir Şehir Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği
2 Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği
Amaç: Nekrotizan enterokolit (NEK), yenidoğanlarda halen önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Hastalığın yönetiminde cerrahi gerekliliğin ve prognozun erken değerlendirilmesi kritik öneme sahiptir. Tanı anında metabolik bozukluğun derecesin değerlendirmek için kullanılan MD7 kriterleri; kan kültürü pozitifliği, asidoz (pH<7,25), sola kayma(nötrofil yüzdesinde artış), hiponatremi(<130.000/µL), trombositopeni(<50.000/µL), hipotansiyon/inotrop ihtiyacı ve nötropeni (<2.000x103/µL) değerlerini içerir ve bu değerlerden her biri 1 puan olarak değerlendirilerek toplam skor hesaplanır. Bu çalışmanın amacı, metabolik bozukluğun derecesini yansıtan MD7 kriterleri ile Nötrofil/Lenfosit Oranının (NLR) NEK hastalarında cerrahiye gidişi belirlemedeki rolünü ve prognoz üzerindeki etkisini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: 2010-2025 yılları arasında Modifiye Bell kriterlerine göre NEK tanısı alan hastaların klinik, laboratuvar ve operasyon verileri incelendi. Hastalar, opere olan ve medikal tedavi alanlar olarak iki gruba ayrıldı. Gruplar arasında MD7 skoru ve NLR değerleri karşılaştırılarak, bu parametrelerin cerrahi gereksinim ve prognoz ile ilişkisi istatistiksel olarak (p<0,05) analiz edildi.
Bulgular: Çalışmaya toplam 207 NEK olgusu dahil edildi; 103’ü (%50) medikal, 104’ü (%50) cerrahi tedavi grubundaydı. Tek değişkenli analizde, opere olan ve olmayan gruplar arasında MD7 skoru ve NLR açısından anlamlı bir fark saptanmadı (p=0,881; p=0,157). Ancak sağ kalan 116 hastanın (%56) prognoz değerlendirmesinde, düşük MD7 skoru (p<0,001) ve düşük NLR (p<0,001) iyi prognoz ile anlamlı bulundu. Çok değişkenli analizde; entübasyon (p=0,017), düşük anne yaşı (p=0,031) ve yüksek MD7 skorunun (p<0,001, Exp(B)=2,201) kötü prognoz için bağımsız risk faktörleri olduğu belirlendi.
Sonuç: NEK olgularında MD7 skoru, hastaların cerrahiye gidişini belirlemede istatistiksel olarak anlamlı bir araç olarak belirlenememiştir. Ancak, artan MD7 skoru kötü prognozun bağımsız ve güçlü bir göstergesidir. Sonuç olarak, MD7 kriterleri cerrahi karardan ziyade, mortalite riskini ve klinik gidişatı öngörmede son derece değerli bir parametredir.