Oral Presentation - 114
Assessment of Informed Consent Skills Following Standardized Parent Encounters in Pediatric Surgery Residents
Nazmiye Çelik 1, Önder İLGİLİ 2, Ahmet Ertürk 1, Büşra Çetinkaya 1, Orhan Odabaşı 3, Emrah Şenel 4
1 Ankara Bilkent City Hospital Department of Pediatric Surgery, Ankara
2 Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of History of Medicine and Ethics
3 Hacettepe University, Faculty of Medicine, Department of Medical Education and Informatics
4 Ankara Yıldırım Beyazıt Unıversıty Medical Faculty Department of Pediatric Surgery
Aim: Informed consent is a core communication and professionalism competency in surgical training; however, opportunities for structured assessment of this skill during pediatric surgery residency remain limited. This study evaluated informed consent skills among pediatric surgery residents before and after a structured training program using standardized parent encounters and a multi-source assessment approach.
Methods: This prospective pre–post educational study was conducted at a tertiary academic training center (Department of Pediatric Surgery, Ankara Bilkent City Hospital, Ankara, Türkiye). Eighteen pediatric surgery residents completed standardized parent encounters before and after a structured informed consent training program. Performance was evaluated using a structured observer checklist encompassing seven informed consent domains, standardized parent evaluations, and resident self-assessments. Video-recorded encounters were independently scored by two blinded external raters, demonstrating good inter-rater reliability across both clinical scenarios (ICC = 0.798 and 0.816).
Results: Overall observer-rated performance improved significantly following training, increasing from 37.5 ± 17.0 to 68.0 ± 14.3 (p < 0.001). Significant improvements were observed in establishing the interview setting (p < 0.001), information disclosure and explanation to parents (p = 0.007), voluntariness of informed consent (p < 0.001), and assessment of comprehension and decision authorization (p = 0.042). Scores decreased in assessment of parental competence to consent (p = 0.045) and obtaining consent and decision notification (p = 0.007). No significant differences were observed in standardized parent or resident self-assessment scores.
Conclusions: Structured informed consent training improved observer-rated performance among pediatric surgery residents. The discrepancy between observer, standardized parent, and self-assessment outcomes highlights the multidimensional nature of informed consent competency and supports the use of multi-source assessment to provide a more comprehensive evaluation of informed consent skills in surgical education.
Pediatrik Cerrahi Asistanlarında Standardize Ebeveyn Görüşmeleri Sonrasında Bilgilendirilmiş Onam Becerilerinin Değerlendirilmesi
Nazmiye Çelik 1, Önder İLGİLİ 2, Ahmet Ertürk 1, Büşra Çetinkaya 1, Orhan Odabaşı 3, Emrah Şenel 4
1 Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği, Ankara
2 Hacettepe Üniversitesi Tıp Tarihi ve Etik Anablim Dalı
3 Hacettepe Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıp Eğitimi ve Bilişimi Anabilim Dalı
4 Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı
Amaç: Bilgilendirilmiş onam, cerrahi eğitiminde iletişim ve profesyonellik alanındaki temel yeterliliklerden biridir. Ancak pediatrik cerrahi uzmanlık eğitiminde bu becerinin yapılandırılmış şekilde değerlendirilmesine yönelik fırsatlar sınırlıdır. Bu çalışmada, pediatrik cerrahi asistanlarının bilgilendirilmiş onam becerilerinin, standardize ebeveyn görüşmeleri ve çok kaynaklı değerlendirme yaklaşımı kullanılarak yapılandırılmış bir eğitim programı öncesi ve sonrasında değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem: Bu prospektif ön test-son test eğitim çalışması, üçüncü basamak akademik bir eğitim merkezinde gerçekleştirildi. On sekiz pediatrik cerrahi asistanı, yapılandırılmış bilgilendirilmiş onam eğitimi öncesi ve sonrasında standardize ebeveyn görüşmelerine katıldı. Performans; bilgilendirilmiş onamın yedi alanını kapsayan yapılandırılmış gözlemci kontrol listesi, standardize ebeveyn değerlendirmeleri ve asistan öz değerlendirmeleri ile değerlendirildi. Video kaydı alınan görüşmeler, iki kör dış değerlendirici tarafından bağımsız olarak puanlandı ve her iki klinik senaryoda değerlendiriciler arası uyumun iyi düzeyde olduğu gösterildi (ICC=0,798 ve 0,816).
Bulgular: Gözlemci değerlendirmesine göre toplam performans puanı eğitim sonrasında anlamlı olarak arttı (37,5±17,0'dan 68,0±14,3'e; p<0,001). Görüşme ortamının hazırlanması (p<0,001), ebeveynlere bilgi verilmesi ve açıklama yapılması (p=0,007), bilgilendirilmiş onamın gönüllülüğü (p<0,001) ile anlama düzeyi ve karar verme yetkisinin değerlendirilmesi (p=0,042) alanlarında anlamlı iyileşme saptandı. Buna karşın, onam verme yeterliliğinin değerlendirilmesi (p=0,045) ile onamın alınması ve kararın kayıt altına alınması (p=0,007) alanlarında puanlar azaldı. Standardize ebeveyn değerlendirmeleri ve asistan öz değerlendirme puanlarında anlamlı değişiklik gözlenmedi.
Sonuç: Yapılandırılmış bilgilendirilmiş onam eğitimi, pediatrik cerrahi asistanlarının gözlemci tarafından değerlendirilen performansını anlamlı düzeyde geliştirdi. Gözlemci, standardize ebeveyn ve öz değerlendirme sonuçları arasındaki farklılıklar, bilgilendirilmiş onam yeterliliğinin çok boyutlu yapısını ortaya koymakta ve cerrahi eğitiminde bu becerinin kapsamlı değerlendirilmesi için çok kaynaklı değerlendirme yaklaşımının kullanılmasını desteklemektedir.

