EN
TÜRKÇE
Poster - 60
Independent predictors of major postoperative complications in pediatric anorectal malformations: a single-center retrospective cohort study
Mehmet Can, Özkan Okur, Mazlum Tutşi, Arzu Şencan
İzmir Dr.Behçet Uz Children's Hospital, Department of Pediatric Surgery
Aim: Anorectal malformations (ARM) carry substantial postoperative morbidity, yet independent predictors of major complications remain inadequately defined, and the structural confounding between ARM type and surgical timing has not been quantified. This study aimed to identify independent predictors of major postoperative complications (Clavien–Dindo (CD) grade ≥3) in pediatric ARM patients.
Methods: This single-center retrospective cohort study included 48 consecutive pediatric ARM patients treated between January 2015 and December 2025. The primary outcome was CD ≥3. A multivariable logistic regression model incorporating ARM level, VACTERL (vertebral, anal, cardiac, tracheoesophageal, renal, and limb anomalies) association, and surgical urgency was fitted. Secondary analyses compared high- versus low-type ARM, neonatal versus postneonatal timing with adjustment for ARM level, stoma-to-definitive surgery interval, and geographic distance.
Results: Major complications occurred in 18 patients (37.5%); seven (14.9%) died. High-type ARM was the strongest predictor (adjusted odds ratio (aOR) = 4.10, 95% confidence interval (CI) 0.96–17.51, p = 0.057), reaching significance in an alternative model (aOR = 4.71, p = 0.045). VACTERL association (aOR = 1.46, p = 0.624) and surgical urgency (aOR = 0.44, p = 0.237) did not contribute independently. The univariate advantage of neonatal timing (22.2% vs. 57.9%; p = 0.045) was abolished after adjustment for ARM level (aOR = 0.93, p = 0.952). Complication rates increased with longer stoma-to-definitive surgery intervals (ρ = +0.407). Geographic distance was associated with mortality (p = 0.021) but not with complications.
Conclusions: High-type ARM is the primary determinant of major postoperative complications. The apparent benefit of neonatal timing is entirely attributable to confounding by ARM level. Minimizing colostomy duration and strengthening remote surveillance may improve outcomes.
Pediatrik anorektal malformasyonlarda majör postoperatif komplikasyonların bağımsız belirleyicileri: tek merkezli retrospektif kohort çalışması
Mehmet Can, Özkan Okur, Mazlum Tutşi, Arzu Şencan
Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği, İzmir/ Türkiye
Amaç: Anorektal malformasyonlar (ARM) belirgin postoperatif morbidite taşımakta, ancak majör komplikasyonların bağımsız belirleyicileri yeterince tanımlanmamış ve ARM tipi ile cerrahi zamanlama arasındaki yapısal karışıklık (confounding) niceliksel olarak değerlendirilmemiştir. Bu çalışma, pediatrik ARM hastalarında majör postoperatif komplikasyonların (Clavien–Dindo (CD) evre ≥3) bağımsız belirleyicilerini saptamayı amaçladı.
Yöntem: Bu tek merkezli retrospektif kohort çalışmasına, Ocak 2015–Aralık 2025 arasında tedavi edilen 48 ardışık pediatrik ARM hastası dahil edildi. Birincil sonlanım CD ≥3 idi. ARM düzeyi, VACTERL (vertebral, anal, kardiyak, trakeoözofageal, renal ve ekstremite anomalileri) birlikteliği ve cerrahi aciliyeti içeren çok değişkenli lojistik regresyon modeli kuruldu. İkincil analizlerde yüksek ve alçak tip ARM, ARM düzeyine göre düzeltilmiş neonatal ve neonatal sonrası zamanlama, stomadan definitif cerrahiye kadar geçen süre ve coğrafi uzaklık karşılaştırıldı.
Bulgular: Majör komplikasyon 18 hastada (%37,5) görüldü; yedi hasta (%14,9) kaybedildi. Yüksek tip ARM en güçlü belirleyiciydi (düzeltilmiş olasılık oranı (aOR) = 4,10, %95 güven aralığı (GA) 0,96–17,51, p = 0,057) ve alternatif modelde anlamlılığa ulaştı (aOR = 4,71, p = 0,045). VACTERL birlikteliği (aOR = 1,46, p = 0,624) ve cerrahi aciliyet (aOR = 0,44, p = 0,237) bağımsız katkı sağlamadı. Neonatal zamanlamanın tek değişkenli avantajı (%22,2'ye karşı %57,9; p = 0,045) ARM düzeyine göre düzeltme sonrası ortadan kalktı (aOR = 0,93, p = 0,952). Komplikasyon oranları stomadan definitif cerrahiye kadar geçen süre uzadıkça arttı (ρ = +0,407). Coğrafi uzaklık mortaliteyle ilişkiliydi (p = 0,021), ancak komplikasyonlarla değildi.
Sonuç: Yüksek tip ARM, majör postoperatif komplikasyonların temel belirleyicisidir. Neonatal zamanlamanın görünen yararı tümüyle ARM düzeyinin yol açtığı karışıklığa (confounding) bağlıdır. Kolostomi süresinin en aza indirilmesi ve uzaktan izlemin güçlendirilmesi sonuçları iyileştirebilir.