EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 16
Determinants of surgical escalation in pediatric chronic wounds: a single-center retrospective cohort study
Mehmet Can, Özkan Okur, Ece Kılınç, Arzu Şencan
İzmir Dr.Behçet Uz Children's Hospital, Department of Pediatric Surgery
Aim: Chronic wounds in children remain understudied, and no study has modeled surgical escalation at the wound level in a mixed pediatric cohort while jointly considering wound severity, anatomic location, age, and infection. We examined the determinants of surgical escalation in pediatric chronic wounds.
Methods: This single-center retrospective cohort study, conducted and reported per STROBE (Strengthening the Reporting of Observational Studies in Epidemiology), included children aged 0–18 years with chronic wounds (pressure injury, moisture-associated skin damage, extravasation injury, or postsurgical wound) at a tertiary children's hospital, from August 2020 to December 2025. The unit of analysis was the wound, with patient-level clustering accounting for dependence. The primary outcome was surgical escalation (surgical debridement, negative pressure wound therapy (NPWT), or definitive reconstructive repair). Five prespecified predictors were modeled with Firth penalized logistic regression and cluster-robust standard errors.
Results: Of 509 wounds from 258 patients, 44 (8.6%) underwent escalation. Advanced wound bed was the strongest independent determinant (adjusted odds ratio (aOR) 12.76; 95% confidence interval (CI) 5.68–28.68; p<0.001), followed by postsurgical wound (aOR 5.72; 1.52–21.45; p=0.010), lower-body location (aOR 3.15; 1.37–7.25; p=0.007), and age (aOR 1.10 per year; 1.03–1.18; p=0.007). Infection lost significance after adjustment (aOR 1.65; 0.71–3.85; p=0.245). Advanced wound bed was also associated with worsening (aOR 2.11; 1.17–3.80) and less area reduction (β +2.84 cm²; 1.16–4.52). Results were robust to estimation method; severity definitions showed near-perfect agreement (κ 0.90).
Conclusions: Advanced wound-bed appearance was the dominant, bedside-assessable determinant of surgical escalation, supporting early identification of high-risk pediatric wounds. Prospective multicenter studies are needed.
Pediatrik kronik yaralarda cerrahi eskalasyonun belirleyicileri: tek merkezli retrospektif kohort çalışması
Mehmet Can, Özkan Okur, Ece Kılınç, Arzu Şencan
Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği, İzmir/ Türkiye
Amaç: Çocuklarda kronik yaralar yeterince araştırılmamıştır ve hiçbir çalışma karışık bir pediatrik kohortta cerrahi eskalasyonu; yara şiddeti, anatomik lokalizasyon, yaş ve enfeksiyonu birlikte ele alarak yara düzeyinde modellememiştir. Pediatrik kronik yaralarda cerrahi eskalasyonun belirleyicilerini inceledik.
Yöntem: STROBE (Gözlemsel Çalışmaların Raporlanmasının Güçlendirilmesi) kılavuzuna göre yürütülen ve raporlanan bu tek merkezli retrospektif kohort çalışmasına, üçüncü basamak bir çocuk hastanesinde Ağustos 2020–Aralık 2025 arasında kronik yarası (bası yaralanması, neme bağlı cilt hasarı, ekstravazasyon yaralanması veya postoperatif yara) olan 0–18 yaş çocuklar dahil edildi. Analiz birimi yaraydı; bağımlılık, hasta düzeyinde kümelenme ile hesaba katıldı. Birincil sonlanım cerrahi eskalasyondu (cerrahi debridman, negatif basınçlı yara tedavisi (NPWT) veya definitif rekonstrüktif onarım). Önceden belirlenmiş beş belirleyici Firth cezalı lojistik regresyon ve küme-dayanıklı standart hatalarla modellendi.
Bulgular: 258 hastadan elde edilen 509 yaranın 44'ünde (%8,6) eskalasyon uygulandı. İleri yara yatağı en güçlü bağımsız belirleyiciydi (düzeltilmiş olasılık oranı (aOR) 12,76; %95 güven aralığı (GA) 5,68–28,68; p<0,001); bunu postoperatif yara (aOR 5,72; 1,52–21,45; p=0,010), alt vücut lokalizasyonu (aOR 3,15; 1,37–7,25; p=0,007) ve yaş (aOR yılda 1,10; 1,03–1,18; p=0,007) izledi. Enfeksiyon düzeltme sonrası anlamlılığını yitirdi (aOR 1,65; 0,71–3,85; p=0,245). İleri yara yatağı ayrıca kötüleşmeyle (aOR 2,11; 1,17–3,80) ve daha az alan küçülmesiyle (β +2,84 cm²; 1,16–4,52) ilişkiliydi. Sonuçlar tahmin yöntemine karşı dayanıklıydı; şiddet tanımları neredeyse tam uyum gösterdi (κ 0,90).
Sonuç: İleri yara yatağı görünümü, cerrahi eskalasyonun baskın ve yatak başında değerlendirilebilir belirleyicisiydi; bu da yüksek riskli pediatrik yaraların erken tanınmasını desteklemektedir. Prospektif çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.