EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 62
Comparative Molecular Expression Profiles of Smooth Muscle Myosin Heavy Chain Isoforms in the Processus Vaginalis of Pediatric Inguinal Hernia, Hydrocele, and Undescended Testis
Şenay Kurtuluş 1, Neslihan Kaya Terzi 2, Ayhan Kırkpınar 3, Rahime Özlem Öztopuz 4
1 Çanakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine, Department of Pediatric Surgery
2 Çanakkale Onsekiz Mart Faculty of Medicine Department of Pathology, Çanakkale
3 Çanakkale Mehmet Akif Ersoy State Hospital
4 Canakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine, Department of Biophysics
Background: Persistent processus vaginalis (PV) is the common anatomical feature underlying pediatric inguinal hernia, hydrocele, and undescended testis. However, whether these conditions share the same molecular pathogenesis remains unclear. This study aimed to compare the expression profiles of smooth muscle myosin heavy chain (SM-MHC) isoforms, their regulatory transcription factors, and associated microRNAs in PV tissues from these conditions.
Methods: PV tissue samples were obtained from children undergoing surgery for inguinal hernia, hydrocele, or undescended testis. Control peritoneal tissue (PRT, n=8) and PV samples from inguinal hernia (IHE and IHK, n=10 each), hydrocele (HIDRO, n=10), and undescended testis (IT, n=10) were analyzed. Histopathological and immunohistochemical examinations were performed. Gene expression of MHC-SM1, MHC-SM2, SMemb, SRF, and KLF4, together with miR-21, miR-133a, miR-143, miR-145, and miR-221, was quantified by quantitative real-time PCR. Statistical analysis was performed using one-way ANOVA with Tukey's post hoc test.
Results: Hydrocele tissues demonstrated significantly increased expression of MHC-SM1, SRF, and SMemb compared with the other groups (all p<0.001). MHC-SM2 expression was significantly reduced in the inguinal hernia groups compared with controls. KLF4 expression was highest in inguinal hernia tissues, whereas hydrocele and undescended testis exhibited significantly lower levels. In contrast, miR-143 and miR-145 expression was markedly increased in the undescended testis group (p<0.01), while miR-21 and miR-221 showed disease-specific expression patterns.
Conclusions: Although inguinal hernia, hydrocele, and undescended testis share persistent PV as a common anatomical feature, they exhibit distinct molecular signatures. Inguinal hernia is characterized by smooth muscle phenotypic modulation, hydrocele demonstrates a differentiation-permissive developmental phenotype, and undescended testis displays a molecular profile consistent with preservation of the contractile smooth muscle phenotype. These findings suggest that persistent PV arises through disease-specific molecular mechanisms rather than a single common pathogenic pathway.
İNGUİNAL HERNİ HİDROSEL VE İNMEMİŞ TESTİSTE FITIK KESELERİNDEKİ DÜZ KAS MİYOZİN AĞIR ZİNCİR İZOFORM EKSPRESYON ÇEŞİTLİLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Şenay Kurtuluş 1, Neslihan Kaya Terzi 2, Ayhan Kırkpınar 3, Rahime Özlem Öztopuz 4
1 Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı
2 Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji AD Çanakkale
3 Çanakkale Mehmet Akif Ersoy Devlet Hastanesi
4 Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Biyofizik AD
Amaç: Çocukluk çağında inguinal herni, hidrosel ve inmemiş testis, ortak anatomik özellik olarak persistan processus vaginalis (PV) ile ilişkilidir. Ancak bu hastalıkların aynı moleküler mekanizmalarla gelişip gelişmediği tam olarak bilinmemektedir. Bu çalışmada PV dokusunda düz kas miyozin ağır zincir (MHC-SM1, MHC-SM2, SMemb) izoformları, bunların düzenleyici transkripsiyon faktörleri (SRF, KLF4) ve ilişkili mikroRNA ekspresyonlarının karşılaştırılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kontrol peritonu (PRT, n=8) ile inguinal herni (IHE ve IHK, her biri n=10), hidrosel (HIDRO, n=10) ve inmemiş testis (IT, n=10) gruplarına ait PV dokuları dahil edildi. Doku örneklerinde histopatolojik ve immünohistokimyasal incelemelerin yanı sıra qRT-PCR yöntemiyle MHC-SM1, MHC-SM2, SMemb, SRF, KLF4 ile miR-21, miR-133a, miR-143, miR-145 ve miR-221 ekspresyonları değerlendirildi. Gruplar tek yönlü ANOVA ve Tukey HSD testi ile karşılaştırıldı.
Bulgular: Hidrosel grubunda MHC-SM1, SRF ve SMemb ekspresyonları diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0,001). MHC-SM2 ekspresyonu inguinal herni gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı derecede azalmıştı. KLF4 ekspresyonu özellikle inguinal herni grubunda artarken, hidrosel ve inmemiş testis gruplarında daha düşük düzeylerde saptandı. İnmemiş testis grubunda miR-143 ve miR-145 ekspresyonları tüm gruplardan anlamlı derecede yüksekti (p<0,01). Buna karşın miR-21 ve miR-221 ekspresyonları hastalık grupları arasında farklı paternler gösterdi.
Sonuç: Bulgularımız persistan processus vaginalisin inguinal herni, hidrosel ve inmemiş testiste ortak anatomik yapı olmasına rağmen moleküler düzeyde farklı biyolojik özellikler taşıdığını göstermektedir. İnguinal herni düz kas fenotipik modülasyonu ile karakterize görünürken, hidrosel farklılaşmanın korunduğu gelişimsel bir ara fenotipi, inmemiş testis ise kontraktil düz kas fenotipinin korunmasına işaret eden özgün bir moleküler profil sergilemektedir. Bu sonuçlar çocukluk çağı kasık patolojilerinin patogenezinde hastalığa özgü moleküler mekanizmaların rol oynadığını düşündürmektedir.