EN
TÜRKÇE
Poster - 116
Colorectal Cancer in Children: Surgical Challenges and the Emerging Role of Hyperthermic Intraperitoneal Chemotherapy
Ayten Ceren Bakır 1, Mhd Faez Alsarraj 1, Nurşah Eker 2, Gürsu Kıyan 1, Kıvılcım Karadeniz Cerit 1
1 Marmara University School of Medicine, Departmant of Pediatric Surgery,
2 Marmara University School of Medicine, Division of Pediatric Hematology and Oncology
Purpose: Colorectal cancer (CRC) is extremely rare in children, with limited guidance in the literature regarding optimal treatment strategies. Pediatric cases often present at advanced stages and may require aggressive multimodal therapy. This study presents a five-case series evaluating clinical presentation, surgical approaches, and the potential utility of hyperthermic intraperitoneal chemotherapy (HIPEC).
Method: We retrospectively reviewed patients diagnosed and treated for colorectal cancer at our center between January 2012 and June 2026. Patient data including age, sex, symptoms, staging, histopathology, chemotherapy regimens, surgical interventions (including HIPEC), and outcomes were analyzed.
Results: The mean age was 14.4 years (range: 12–16). Most patients presented with nonspecific symptoms such as abdominal pain, anemia, and rectal bleeding, resulting in delayed diagnosis. Four patients received neoadjuvant FOLFOX-6 chemotherapy; in the remaining patient, diagnosis was confirmed intraoperatively, precluding neoadjuvant therapy. Two patients underwent multiple operations due to disease extent, one of whom had peritoneal carcinomatosis and underwent extensive cytoreductive surgery followed by HIPEC, representing a rare application of this modality in the pediatric setting. Three patients died of CRC-related disease despite intensive treatment. Of the remaining two, one achieved complete remission (CR) and remains alive and disease-free at last follow-up; the other achieved CR but subsequently developed a secondary T-cell lymphoma and died. Thus, only one patient (20%) survived disease-free at final follow-up.
Conclusion: Colorectal cancer in children requires individualized, aggressive treatment plans. Complex surgical procedures including multistage resections and HIPEC may be considered in select advanced cases; however, overall prognosis remains poor, underscoring the need for early recognition and multidisciplinary management.
Çocuklarda Kolorektal Kanser: Cerrahi Zorluklar ve Hipertermik İntraperitoneal Kemoterapinin Yükselen Rolü
Ayten Ceren Bakır 1, Mhd Faez Alsarraj 1, Nurşah Eker 2, Gürsu Kıyan 1, Kıvılcım Karadeniz Cerit 1
1 Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
2 Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Onkoloji ve Hematoloji Bilim Dalı
Amaç: Kolorektal kanser (KRK) çocuklarda son derece nadir görülür ve literatürde optimal tedavi stratejilerine ilişkin sınırlı kılavuz bilgi bulunmaktadır. Pediatrik olgular sıklıkla ileri evrede saptanır ve agresif multimodal tedavi gerektirebilir. Bu çalışmada, klinik prezentasyon, cerrahi yaklaşımlar ve hipertermik intraperitoneal kemoterapinin (HIPEC) olası faydasını değerlendirmek amacıyla beş olguluk bir seri sunulmaktadır.
Yöntem: Merkezimizde Ocak 2012 ile Haziran 2026 tarihleri arasında kolorektal kanser tanısıyla izlenen ve tedavi edilen hastalar retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, semptomlar, evreleme, histopatoloji, kemoterapi rejimleri, cerrahi girişimler (HIPEC dahil) ve sonuçlara ilişkin veriler analiz edildi.
Bulgular: Ortalama yaş 14,4 yıl (aralık: 12–16) idi. Hastaların çoğu karın ağrısı, anemi ve rektal kanama gibi nonspesifik semptomlarla başvurdu ve bu durum tanıda gecikmeye yol açtı. Dört hastaya neoadjuvan FOLFOX-6 kemoterapisi uygulandı; kalan hastada ise tanı ameliyat sırasında konulduğundan neoadjuvan tedavi uygulanamadı. İki hasta, hastalığın yaygınlığı nedeniyle birden fazla ameliyat geçirdi; bunlardan biri periton karsinomatozu nedeniyle geniş sitoredüktif cerrahi ve ardından HIPEC uygulanan, pediatrik yaş grubunda bu yöntemin nadir uygulamalarından birini temsil eden hastaydı. Üç hasta, yoğun tedaviye rağmen KRK'ye bağlı nedenlerle kaybedildi. Kalan iki hastadan biri tam remisyon (CR) sağladı ve son takipte hastalıksız sağ kalmaktadır; diğeri de CR sağlamasına rağmen daha sonra sekonder T hücreli lenfoma gelişerek kaybedildi. Böylece, son takipte hastalıksız sağ kalan hasta sayısı yalnızca bir (%20) olmuştur.
Sonuç: Çocuklarda kolorektal kanser, bireyselleştirilmiş ve agresif tedavi planları gerektirmektedir. Seçilmiş ileri olgularda çok aşamalı rezeksiyonlar ve HIPEC dahil kompleks cerrahi prosedürler değerlendirilebilir; ancak genel prognoz kötü seyretmekte olup, erken tanı ve multidisipliner yaklaşımın önemini vurgulamaktadır.