EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 71
Predictors of Testicular Atrophy After Orchiopexy in Pediatric Testicular Torsion: Ischemia Duration or Degree of Torsion?
Gizem Beril Özdemir, Ayça Töre Başer Tüfekçi, Onur Çelik, Arda Kaya, Ali Onur Erdem, Sezen Karaca Özkısacık, Mesut Yazıcı
Adnan Menderes Üniversity School of Medicine Department of Pediatric Surgery
Aim: To evaluate the prognostic value of symptom duration, degree of torsion, and Doppler ultrasonography (US) findings in predicting late testicular atrophy following orchiopexy in pediatric testicular torsion.
Methods: Twenty-two pediatric patients (mean age: 12.5±3.8 years) who underwent emergency orchiopexy for testicular torsion were retrospectively reviewed. Preoperative symptom duration, degree of torsion (number of turns), and preoperative and postoperative third-month testicular volumes measured by Doppler US were recorded. Patients with a postoperative testicular volume reduction of ≥30% were classified as the atrophy group, while the remainder comprised the stable group. Mann–Whitney U, paired t-test, correlation, and receiver operating characteristic (ROC) analyses were performed. A Testicular Atrophy Risk Score (TARS) was developed based on symptom duration (>8.5 hours) and torsion degree (>1 turn).
Results: Despite successful testicular preservation in all patients, late testicular atrophy developed in 45.4% during follow-up. Symptom duration was significantly longer in the atrophy group than in the stable group (19.8±8.4 vs. 5.1±3.2 hours, p<0.001). Similarly, the degree of torsion was significantly higher in patients with atrophy (2.3±0.6 vs. 1.1±0.3 turns, p<0.001). A strong negative correlation was observed between preoperative symptom duration and postoperative testicular volume (r=-0.712, p<0.001). ROC analysis identified 8.5 hours as the optimal ischemia time cut-off for predicting late testicular atrophy (AUC=0.945; sensitivity 88.9%; specificity 91.7%; p<0.001). The rate of late testicular atrophy was 100% in patients with TARS=2 compared with 50% in those with TARS<2.
Conclusion: Testicular preservation does not guarantee long-term preservation of testicular volume in pediatric testicular torsion. Combined assessment of symptom duration and torsion degree may help identify patients at high risk for late testicular atrophy and guide long-term ultrasonographic follow-up.
Pediatrik Testis Torsiyonunda Orşiopeksi Sonrası Testis Atrofisini Öngören Faktörler: İskemi Süresi mi Torsiyon Derecesi mi?
Gizem Beril Özdemir, Ayça Töre Başer Tüfekçi, Onur Çelik, Arda Kaya, Ali Onur Erdem, Sezen Karaca Özkısacık, Mesut Yazıcı
Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı, Aydın
Amaç: Pediatrik testis torsiyonunda orşiopeksi sonrasında gelişen geç dönem testis atrofisini öngörmede semptom süresi, torsiyon derecesi ve Doppler ultrasonografi (USG) bulgularının prognostik değerini değerlendirmeyi amaçladık.
Yöntem: Testis torsiyonu tanısıyla acil orşiopeksi yapılan 22 olgu (ortalama yaş: 12,5±3,8 yıl) retrospektif incelendi. Hastaların preoperatif semptom süresi, torsiyon derecesi (tur sayısı), preoperatif ve postoperatif 3. ay USG ile ölçülen testis hacimleri kaydedildi. Postoperatif testis hacminde ≥%30 azalma saptanan olgular atrofi, diğerleriyse stabil grup olarak değerlendirildi. Gruplar arasındaki karşılaştırmalarda Mann–Whitney U testi, hacim değişimlerinin değerlendirilmesinde eşleştirilmiş t-testi, değişkenler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesinde korelasyon analizi ve prognostik eşik değerin belirlenmesinde ROC analizi kullanıldı. Semptom süresi (>8,5 saat) ve torsiyon derecesi (>1 tur) temel alınarak Testiküler Atrofi Risk Skoru (TARS) oluşturuldu.
Bulgular: Tüm hastalarda cerrahi olarak testis korunmuş olmasına rağmen, izlemde olguların %45,4’ünde geç dönem testis atrofisi gelişti. Atrofi grubunda semptom süresi stabil gruba göre anlamlı olarak uzundu (19,8±8,4 saat vs. 5,1±3,2 saat; p<0,001). Torsiyon derecesi de atrofi grubunda daha yüksekti (2,3±0,6 tur vs. 1,1±0,3 tur; p<0,001). Preoperatif semptom süresi ile postoperatif testis hacmi arasında güçlü negatif korelasyon saptandı (r=-0,712; p<0,001). ROC analizinde geç dönem testis atrofisini öngören en uygun iskemi süresi eşik değeri 8,5 saat olarak belirlendi (AUC=0,945; duyarlılık %88,9; özgüllük %91,7; p<0,001). TARS=2 olan hastalarda geç dönem testis atrofisi oranı %100 iken, TARS<2 olan hastalarda bu oran %50 olarak bulundu.
Sonuç: Pediatrik testis torsiyonunda cerrahi olarak testisin korunması, uzun dönemde testis hacminin korunacağını garanti etmemektedir. Semptom süresi ve torsiyon derecesinin birlikte değerlendirilmesi, orşiopeksi sonrası geç dönem atrofi gelişimi açısından yüksek riskli hastaların belirlenmesine katkı sağlayabilir. Bu nedenle, erken tanı ve acil cerrahi kadar, yüksek riskli hastaların uzun dönem ultrasonografik izlemi de büyük önem taşımaktadır.