EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 32
An Investigation of the Effect of a Total Stromal Cell (TOST) Preparation Derived from the Rat’s Own Adipose Tissue on Wound Healing in Corrosive Esophagitis Induced in Rats
Özgün Erincin 1, Emine Burcu Çığşar Kuzu 2
1 Izmir City Hospital, Pediatric Surgery Department, Izmir
2 Izmir City Hospital Pediatric Surgery Clinic
Corrosive esophageal burns are an important cause of morbidity and mortality, particularly in children. Despite numerous experimental and clinical studies, no definitive treatment protocol has been established. Stem cell-based therapies have emerged as promising biological approaches because of their immunomodulatory, paracrine, and tissue-repair properties. This study investigated the effects of total stromal cell (TOST) solution, mechanically isolated from autologous adipose tissue and rich in mesenchymal stem cells, on tissue healing and stricture formation following topical application to experimentally induced corrosive esophageal burns.
Subjects were divided into three groups: Sham, Burn, and TOST. Treatment efficacy was evaluated after 21 days by measuring the stenosis index (SI), total esophageal area, lumen area, lumen-to-total-area ratio, and histopathological damage score (HDS). Histological parameters were also assessed. The expression of vascular endothelial growth factor (VEGF), a mediator of tissue healing, and inducible nitric oxide synthase (iNOS), a marker of oxidative damage, was examined immunohistochemically.
SI differed significantly among the groups (p<0.001), with the Burn group demonstrating the highest value and differing significantly from the other groups. Collagen deposition and the extent of damage within the esophageal layers were significantly lower in the TOST group than in the Burn group (p=0.007). The lumen-to-total-area ratio also differed significantly among the groups (p=0.028). VEGF expression was highest in the TOST group, whereas iNOS immunoreactivity was lower in the TOST group than in the Burn group.
TOST solution, which can be rapidly obtained through mechanical isolation while preserving the cellular microenvironment, promoted esophageal tissue healing, reduced inflammation, and limited stricture formation by enhancing tissue regeneration. These findings suggest that autologous TOST therapy may represent a promising biological approach for treating corrosive esophageal burns.
Sıçanlarda Oluşturulan Korozif Özofajit Hasarında Sıçanın Kendi Yağ Dokusundan Elde Edilen Total Stromal Hücre (Tost) Preparatının Yara İyileşmesi Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Özgün Erincin 1, Emine Burcu Çığşar Kuzu 2
1 İzmir Şehir Hastanesi, Çocuk Cerrahisi Kliniği, İzmir
2 İzmir Şehir Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği
Korozif madde içimi ile oluşan özofagus yanıkları, özellikle çocukluk çağında görülen önemli bir morbidite ve bazen mortalite nedenidir. Bu konuda kesin bir tedavi protokolü yoktur ve tedavi umuduyla birçok farklı ajan deneysel ve klinik çalışmalarla değerlendirilmiştir. Kök hücre temelli tedaviler, immünomodülatör etkileri, parakrin faktör salınımı ve doku onarımını destekleme potansiyelleri sayesinde doku iyileşmesini hızlandıran önemli biyolojik yaklaşımlar olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışmada, korozif özofagus yanığı oluşturulan deneklerde deneğin kendi adipoz dokusundan mekanik olarak elde edilen ve mezenkimal kök hücreden zengin olan total stromal hücre (TOST) solüsyonunun yanık bölgesine topikal olarak uygulanması sonrasında doku onarımı ve striktür oluşumu üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.
Bu deneysel çalışmada denekler Sham, Yanık ve TOST olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. 21 gün sonra alınan doku örnekleri stenoz indeksi (Sİ), özofagusun toplam alanı ve lümen alanı ölçümü, histopatolojik hasar skorlaması(HHS), histolojik inceleme parametreleri ile tedavi etkinliği değerlendirilmiştir. Doku iyileşmesinde önemli rol oynayan vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ve oksidatif hasarın göstergesi olan indüklenebilir nitrik oksit sentaz (iNOS) ekspresyonları immünohistokimyasal olarak incelenmiştir.
Bu çalışmada gruplar arasında Sİ açısından anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0,001). Yanık grubu, en yüksek Sİ değerine sahip gruptur ve diğer iki gruptan istatistiksel olarak ayrışmaktadır. HHS değerleri analiz edildiğinde özofagus dokusundaki kolajen birikiminin ve katmanlardaki hasar durumunun TOST grubunda Yanık grubuna göre anlamlı olarak daha düşük olduğu görülmüştür (p = 0,007). Gruplar arasında lümen/toplam alan oranı açısından da anlamlı bir fark saptanmıştır (p=0,028). VEGF ekspresyonun TOST grubunda en yüksek olduğu görülmüş ve iNOS immünreaktivitesinde ise TOST grubunda Yanık grubuna kıyasla azalma izlenmiştir.
Mekanik olarak hızlı ve efektif şekilde elde edilen ve hücresel mikroçevresi korunan TOST solüsyonu, özofagustaki hasarlı doku iyileşmesini provoke etmiş, inflamasyonu sınırlandırmış ve doku rejenerasyonunu güçlendirerek özofagus darlığı oluşumunu engellemiştir. TOST tedavisinin korozif özofagus yanığının otolog tedavisinde gelecek vadeden bir biyolojik ajan olduğu düşünülmüştür.