EN
TÜRKÇE
Poster - 71
Evaluation of the efficacy of nonoperative treatment modalities in chest wall deformities
Gökmen Aydınbaş, Merve Duman Küçükkuray, Ali Ummahan, Tuba Dikmen Gülser, Özgür Çağlar
Ankara Etlik City Hospital, Department of Pediatric Surgery
Aim: Chest wall deformities are among the most common skeletal anomalies of childhood, and nonoperative modalities such as vacuum bell therapy and compression orthosis offer an alternative to surgery in selected cases. This study evaluated the demographics, outcomes, and factors affecting treatment success in patients managed nonoperatively.
Methods: Between 2023 and 2026, 503 patients followed nonoperatively for chest wall deformity were retrospectively reviewed. Operated patients and those managed with observation alone were excluded. Demographic data, deformity type, treatment modality, treatment duration, side effects, and treatment response (complete/partial improvement) were recorded. Patients were grouped by age (0-6, 6-12, 12-18 years). Categorical variables were compared with the chi-square test and continuous variables with the Mann-Whitney U test.
Results: Overall, 79.5% were male and 20.5% female; 26.2%, 29.0%, and 44.7% were in the 0-6, 6-12, and 12-18 age groups, respectively. The most common deformity was pectus excavatum (52.1%), followed by pectus carinatum (35.4%) and mixed deformities (8.5%). Device treatment was initiated in 374 patients (vacuum bell: 209, orthosis: 149, both: 8, other: 8). Among 218 evaluable patients, complete improvement was achieved in 49.5% and partial improvement in 50.5%. Complete improvement rates were 50.4% with vacuum bell and 45.5% with orthosis (p=0.585). Median treatment duration was significantly longer in complete than partial responders (10 months [IQR 7-15] vs 3 [IQR 2-6], p<0.001). Age group was not associated with response (p=0.875). Of the 374 treated patients, 41.4% (n=155) were lost to follow-up, with treatment largely never applied or discontinued early. Pain occurred in 2.1% and did not require discontinuation.
Conclusions: Vacuum bell therapy and compression orthosis are effective nonoperative options for chest wall deformities with a favorable safety profile. The association of complete improvement with longer treatment duration, together with the high loss to follow-up, suggests that adherence and treatment continuity are the main determinants of success.
Göğüs Duvarı Deformitelerinin Nonoperatif Tedavi Yöntemlerinin Etkinliğinin Değerlendirilmesi
Gökmen Aydınbaş, Merve Duman Küçükkuray, Ali Ummahan, Tuba Dikmen Gülser, Özgür Çağlar
Ankara Etlik Şehir Hastanesi, Çocuk Cerrahisi Kliniği
Amaç: Göğüs duvarı deformiteleri çocukluk çağının en sık iskelet sistemi anomalilerindendir ve bazı olgularda vakum tedavisi ile kompresyon ortezi gibi nonoperatif yöntemler cerrahiye alternatif oluşturmaktadır. Bu çalışmada, nonoperatif tedavi uygulanan hastaların demografik özelliklerinin, tedavi sonuçlarının ve tedavi başarısını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem: 2023-2026 tarihleri arasında göğüs duvarı deformitesi nedeniyle non-operatif tedavi yöntemler ile izlenen 503 hasta retrospektif olarak incelendi. Opere edilen ve tedavisiz izlem kararı verilen hastalar çalışma dışı bırakıldı. Demografik veriler, deformite tipi, uygulanan tedavi yöntemi, tedavi süresi, yan etkiler ve tedavi yanıtı (tam/kısmi) kaydedildi. Hastalar yaşa göre üç gruba ayrıldı (0-6, 6-12 ve 12-18 yaş). Kategorik değişkenler ki-kare, sürekli değişkenler Mann-Whitney U testi ile karşılaştırıldı.
Bulgular: Hastaların %79,5'i erkek, %20,5’i kadındı; sırasıyla %26,2, %29,0 ve %44,7'si 0-6, 6-12 ve 12-18 yaş gruplarındaydı. En sık pektus ekskavatum (%52,1) olup bunu pektus karinatum (%35,4) ve miks deformiteler (%8,5) izliyordu. Toplam 374 hastaya cihaz tedavisi başlandı (vakum: 209, kompresyon ortezi: 149, vakum+ortez: 8, diğer: 8). Takibi tamamlanan ve yanıtı değerlendirilebilen 218 hastanın %49,5'inde tam, %50,5'inde kısmi düzelme saptandı. Tam düzelme oranı vakum tedavisinde %50,4, ortez tedavisinde %45,5 idi (p=0,585). Tam düzelme sağlanan hastalarda medyan tedavi süresi kısmi düzelme sağlananlardan anlamlı olarak uzundu (medyan 10 ay [IQR 7-15] vs 3 ay [IQR 2-6], p<0,001). Yaş grubu ile tedavi yanıtı arasında ilişki saptanmadı (p=0,875). Cihaz tedavisi başlanan 374 hastanın %41,4'ü (n=155) izlemden çıktı; bu olgularda tedavi büyük oranda hiç uygulanmamış ya da erken bırakılmıştı. Tedavi başlanan hastaların %2,1'inde ağrı görüldü, hiçbir hastada tedavinin sonlandırılması gerekmedi.
Sonuç: Vakum tedavisi ve kompresyon ortezi, göğüs duvarı deformitelerinde düşük yan etki profiliyle etkili nonoperatif tedavi seçenekleridir. Tam düzelmenin uzun tedavi süresiyle ilişkili olması ve izlemden çıkan olguların yüksek oranı, tedaviye uyum ve devamlılığın başarının temel belirleyicisi olduğunu düşündürmektedir.