EN
TÜRKÇE
Poster - 2
Clinical Spectrum And Mortality Risk Factors İn Congenital Jejunoileal Atresia: A 15-Year Retrospective Study
Hakkari Aydoğdu 1, Serkan Arslan 1, Mustafa Azizoğlu 2, Erol Basuguy 1, Mehmet Hanifi Okur 3, Bahattin Aydoğdu 3, Bünyamin Şanlı 1, Mustafa Atan 1
1 Dicle University, Department of Pediatric Surgery, Diyarbakır, Turkey
2 Istanbul Basaksehir Cam and Sakura City Hospital, Pediatric Surgery Clinic
3 Balikesir University, Faculty of Medicine, Dept of Pediatric Surgery
Aim: This study investigates the clinical presentation, surgical management outcomes, and prognostic determinants of mortality in neonates with congenital jejunoileal atresia (JIA).
Methods: A retrospective analysis was performed on 77 neonates diagnosed with JIA between 2010 and 2025. Data regarding atresia types (Louw classification), surgical approaches (primary anastomosis vs. stoma), and postoperative complications were analyzed. Mortality predictors were identified using univariate and multivariate regression models. Ethical approval was granted by the local ethics committee (Date: 18.06.2025, Decision No: 294).
Results: Antenatal detection occurred in 31.1% of patients. Louw Type II (39.1%) and Type IIIa (24.3%) were the most frequent presentations. Associated intra-abdominal pathologies were common, including perforation (46.9%) and volvulus (15.6%). Primary anastomosis was achieved in 86.5% of cases, while 13.5% required stoma creation. Tapering enteroplasty was performed in 27% of patients to address significant caliber mismatch. The mortality rate was 15.1%. Key prognostic determinants for mortality included BW <2000g (OR: 64, p<0.001), GA <33 weeks (OR: 13.2, p=0.001), anastomotic leakage (OR: 34.8, p=0.003), and the requirement for redo surgery (OR: 11.8, p<0.001). Postoperative complications were observed in 37.5% of the cohort, predominantly ileus (20.2%) and wound infections (14.8%).
Conclusions: Prematurity and very low birth weight are the strongest indicators of poor prognosis in JIA. Success in management relies on the prevention of anastomotic leakage through meticulous technique and early detection of postoperative complications.
Konjenital Jejunoileal Atrezide Klinik Spektrum Ve Mortalite Risk Faktörleri: 15 Yıllık Retrospektif Bir Çalışma
Hakkari Aydoğdu 1, Serkan Arslan 1, Mustafa Azizoğlu 2, Erol Basuguy 1, Mehmet Hanifi Okur 3, Bahattin Aydoğdu 3, Bünyamin Şanlı 1, Mustafa Atan 1
1 Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
2 İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi, Çocuk Cerrahi Kliniği
3 Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
Amaç: Bu çalışmada, konjenital jejunoileal atrezi (JİA) tanılı yenidoğanlarda klinik prezentasyonların, cerrahi tedavi sonuçlarının ve mortaliteye etki eden prognostik faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: 2010-2025 yılları arasında JİA tanısıyla takip ve tedavi edilen 77 yenidoğan olgunun verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Olgulara ait atrezi tipleri (Louw sınıflandırması), cerrahi yaklaşımlar (primer anastomoz veya stoma) ve postoperatif komplikasyonlar analiz edilmiştir. Mortalite belirleyicileri, tek ve çok değişkenli regresyon modelleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışma için yerel etik kurul onayı alınmıştır (Tarih: 18.06.2025, Karar No: 294).
Bulgular: Olguların %31,1’inde antenatal tanı mevcuttur. En sık karşılaşılan atrezi tipleri Louw Tip II (%39,1) ve Tip IIIa (%24,3) olarak izlenmiştir. Perforasyon (%46,9) ve volvulus (%15,6) gibi eşlik eden intraabdominal patolojilere klinik tablolarda sık rastlanmıştır. Olguların %86,5’ine primer anastomoz uygulanırken, %13,5’inde stoma açılması gerekmiştir. Ciddi çap uyumsuzluğunu gidermek amacıyla hastaların %27’sine "tapering" enteroplasti uygulanmıştır. Mortalite oranı %15,1 olarak tespit edilmiştir. Mortaliteyi öngören temel prognostik faktörler; doğum ağırlığı (DA) <2000g (OR: 64, p<0,001), gestasyonel yaş (GY) <33 hafta (OR: 13,2, p=0,001), anastomoz kaçağı (OR: 34,8, p=0,003) ve reoperasyon gereksinimi (OR: 11,8, p<0,001) olarak belirlenmiştir. Kohortun %37,5’inde postoperatif komplikasyon gelişmiş olup, bunlar ağırlıklı olarak ileus (%20,2) ve yara yeri enfeksiyonudur (%14,8).
Sonuç: Prematürite ve çok düşük doğum ağırlığı, JİA olgularında kötü prognozun en güçlü belirleyicileridir. Tedavi yönetimindeki başarı, titiz bir cerrahi teknikle anastomoz kaçağının önlenmesine ve postoperatif komplikasyonların erken dönemde tespit edilip yönetilmesine bağlıdır.