EN
TÜRKÇE
Video Presentation - 1
Robotic-Assisted Ureteroneocystostomy, Augmentation Cystoplasty, and Mitrofanoff Procedure in a Pediatric Patient with End-Stage Renal Disease Due to Posterior Urethral Valves
Hilmican Ulman 1, Hatice Donbaloğlu 2, Sümeyye Sözduyar 1, Sibel Tiryaki 1, İbrahim Ulman 1, Ali Tekin 1
1 Ege University Faculty of Medicine Department of Pediatric Surgery Division of Pediatric Urology
2 Ege University Faculty of Medicine Department of Pediatric Surgery
Aim
Although open augmentation cystoplasty remains the standard approach for bladder rehabilitation in children with dysfunctional or low-capacity bladders resistant to medical therapy, robotic-assisted techniques offer a minimally invasive alternative in selected pediatric patients. We report our experience in an 11-year-old patient with robotic augmentation cystoplasty, ureteroneocystostomy, and Mitrofanoff appendicovesicostomy.
Case
An 11-year-old boy with a history of posterior urethral valve had progressed to end-stage renal disease and had been dialysis-dependent for three years. Preoperative evaluation revealed markedly reduced bladder capacity (one-third of the expected volume) and poor compliance. Cystography demonstrated right-sided vesicoureteral reflux.
Robotic surgery was performed using an umbilical camera port, three working ports, and one assistant port. Maryland bipolar forceps, monopolar scissors, Cadiere forceps, and a large needle holder were used.
The procedure began with a right extravesical Lich–Gregoir ureteroneocystostomy. A Mitrofanoff channel was then created using the appendix; one end was implanted into the posterolateral bladder wall and the other brought out to the right lower quadrant. Adhesions from the previous vesicostomy were dissected to mobilize the bladder. A 20-cm ileal segment, harvested 20-cm proximal to the ileocecal valve with preserved vascularity, was isolated. Ileo-ileal side-to-side anastomosis was performed using an endoscopic stapler. The ileal segment was detubularized, configured into a U-shaped patch, and anastomosed to the bladder after clamshell incision.
Intraoperative hyperkalemia due to preexisting anuria was medically controlled. The patient was monitored in the intensive care unit due to hyperkalemia and hypertension and was transferred to the ward on postoperative day 6. With regular bladder irrigations, bladder capacity increased to 220 mL at 1 month and to 350 mL at 3 months.
Conclusion
This case demonstrates that complex reconstructive procedures, including ureteroneocystostomy, augmentation cystoplasty, and Mitrofanoff channel creation, can be safely and effectively performed robotically in pediatric patients.
Robotik Mesane Augmentasyonu, Üreteroneosistostomi ve Mitrofanoff Prosedürü: Çocuk Ürolojisinde Robotik Cerrahinin Sınırlarını Zorlamak
Hilmican Ulman 1, Hatice Donbaloğlu 2, Sümeyye Sözduyar 1, Sibel Tiryaki 1, İbrahim Ulman 1, Ali Tekin 1
1 Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD Çocuk Ürolojisi BD
2 Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi AD
Amaç:
Medikal tedaviye dirençli, düşük kapasiteli veya disfonksiyonel mesanesi olan çocuklarda açık augmentasyon sistoplasti halen standart yaklaşım olmakla birlikte, robotik cerrahi seçilmiş olgularda minimal invaziv bir alternatif sunmaktadır. 11 yaşındaki bir erkek hastada robotik mesane augmentasyonu, üreteroneosistostomi ve Mitrofanoff prosedürü deneyimimizi aktarmayı amaçladık.
Olgu:
Posterior üretral valv (PUV) öyküsü bulunan 11 yaşındaki erkek hasta son dönem böbrek yetmezliği nedeniyle üç yıldır diyaliz bağımlıydı. Preoperatif ürodinamik incelemede mesane kapasitesi beklenenin yaklaşık üçte biri ve kompliyans belirgin derecede azalmış olarak saptandı. Sistografide sağ vezikoüreteral reflü izlendi. Böbrek nakli öncesi mesane hazırlığı için cerrahi tedavisi planlandı.
Robotik cerrahi, hasta supin pozisyondayken, pelvise doğru bakış sağlayacak kaudalden docking ile, umbilikal kamera portu, üç adet çalışma portu ve bir 10mm asistan portuyla gerçekleştirildi. Asistan portu yıkama-aspirasyon ve endoskopik stapler girişi için kullanıldı.
İşleme sağ ekstravezikal Lich-Gregoir üreteroneosistostomi ile başlandı. Sonrasında appendiks mezosu korunarak bir ucu mesane posterolateraline, diğer ucu batın sağ alt kadrana açılacak şekilde Mitrofanoff prosedürü uygulandı. Önceki vezikostomiye bağlı yoğun adezyonlar diseke edilerek mesane serbestlendi. İleoçekal valvin 20 cm proksimalinden, 20 cm’lik ileal segment vaskülaritesi korunarak izole edildi. İleoileal anastomoz yan-yan tarzda endoskopik stapler yardımıyla yapıldı. Alınan ileal segment detübülarize edilip U-şekilli yama haline getirildi ve clamshell şekilinde boydan boya açılmış mesaneye anastomoze edilerek augmentasyon tamamlandı.
3 yıldır anürik olan hastada ameliyat sırasında hiperkalemi gelişti, ancak girişim kesintiye uğramadan medikal tedaviyle kontrol altına alındı. Postoperatif dönemde hiperkalemi ve hipertansiyon nedeniyle yoğun bakımda izlenen hasta 6. günde servise alındı. Düzenli irrigasyonla, birinci ayda mesane kapasitesi 220 mL’ye, 3. ayda 350mL’ye çıktı.
Sonuç:
Mesane augmentasyonu, üreteroneosistostomi ve Mitrofanoff prosedürü gibi kompleks rekonstrüktif girişimler de seçilmiş pediatrik hastalarda robotik olarak güvenli ve etkili biçimde, minimal invaziv bir seçenek olarak uygulanabilir.