EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 23
Is the Race Against the ‘Golden Time’ Slowing Down in Testicular Torsion? Symptom Duration May Be the Only Independent Predictor of Testicular Viability
Eren Yaşa, Nimetullah Mete Genç, Duygu Gürel, Songül Arabul Aydoğdu, Ecenur Yakut, Doğakan Yiğit
Department of Pediatric Surgery, Okmeydanı Prof Dr Cemil Taşçıoğlu State Hospital, İstanbul, Turkey
Aim
Testicular torsion is a urological emergency that requires early surgical intervention to preserve testicular viability. Although a 6-hour interval is commonly accepted in the literature as the “golden time,” studies reporting differing results are also available. This study aimed to identify factors affecting testicular viability in pediatric testicular torsion and to evaluate the temporal pattern of risk increase.
Materials and Methods
Ninety-three pediatric patients who underwent surgical exploration for testicular torsion between January 2016 and July 2022 were retrospectively evaluated. Symptom duration, degree of torsion, time of admission, and seasonal distribution were analyzed. Univariable and multivariable logistic regression analyses were performed to identify independent risk factors for orchiectomy. The discriminative ability of symptom duration was assessed using receiver operating characteristic (ROC) analysis.
Results
Orchiectomy was performed in 24 patients (25.8%), while 69 (74.2%) underwent detorsion with bilateral fixation. Symptom duration was significantly longer in patients who underwent orchiectomy. In univariable analysis, each one-hour increase in symptom duration was associated with a higher likelihood of orchiectomy (OR ≈ 1.11; p<0.001). In multivariable analysis, symptom duration remained the only independent predictor of testicular loss (OR ≈ 1.10; 95% CI 1.04–1.16; p<0.001). Degree of torsion, time of admission, and seasonal variables were not identified as independent risk factors. The probability of orchiectomy increased progressively over time. A more pronounced acceleration in risk was observed particularly after the 12th hour. ROC analysis demonstrated good discriminative ability of symptom duration (AUC ≈ 0.85), and approximately 18 hours was identified as the optimal cut-off value.
Conclusion
In this study, symptom duration was identified as the primary determinant in the assessment of testicular viability. Rather than a strict 6-hour threshold, the risk of orchiectomy appeared to increase progressively over time, becoming more pronounced particularly after 12–18 hours.
Testis Torsiyonunda ‘Altın Zaman’ Yarışı Yavaşlıyor mu? Semptom Süresi Testis Kaybını Belirleyen Tek Bağımsız Faktör Olabilir mi?”
Eren Yaşa, Nimetullah Mete Genç, Duygu Gürel, Songül Arabul Aydoğdu, Ecenur Yakut, Doğakan Yiğit
Pediatrik Cerrahi Kliniği, Okmeydanı Prof Dr Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi, İstanbul, Türkiye
Amaç
Testis torsiyonu, testiküler canlılığın korunabilmesi için erken cerrahi müdahale gerektiren bir ürolojik acildir. Literatürde sıklıkla 6 saatlik süre “altın zaman” olarak kabul edilmekle birlikte, farklı sonuçlar bildiren çalışmalar da mevcuttur. Bu çalışmada pediatrik testis torsiyonu olgularında testiküler canlılığı etkileyen faktörlerin belirlenmesi ve zamana bağlı risk artış paterninin değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem
Ocak 2016–Temmuz 2022 tarihleri arasında testis torsiyonu nedeniyle cerrahi eksplorasyon uygulanan 93 pediatrik hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Semptom süresi, torsiyon derecesi, başvuru zamanı ve mevsimsel dağılım analiz edildi. Orşiektomi için bağımsız risk faktörlerini belirlemek amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri yapıldı. Semptom süresinin ayırt edici gücü alıcı işletim karakteristiği (ROC) analizi ile değerlendirildi.
Bulgular
Olguların 24’ünde (%25,8) orşiektomi, 69’unda (%74,2) detorsiyon ve bilateral fiksasyon uygulandı. Orşiektomi yapılan hastalarda semptom süresi anlamlı derecede daha uzundu. Tek değişkenli analizde semptom süresindeki her bir saatlik artışın orşiektomi olasılığını artırdığı saptandı (OR ≈ 1,11; p<0,001). Çok değişkenli analizde semptom süresi testiküler kaybın tek bağımsız belirleyicisi olarak bulundu (OR ≈ 1,10; %95 GA 1,04–1,16; p<0,001). Torsiyon derecesi, başvuru zamanı ve mevsimsel değişkenler bağımsız risk faktörü olarak saptanmadı.Orşiektomi olasılığının zamanla progresif olarak arttığı gözlendi. Özellikle 12. saatten sonra risk artışında daha belirgin bir ivmelenme izlenmektedir. ROC analizinde semptom süresinin iyi düzeyde ayırt edici olduğu (AUC ≈ 0,85) ve yaklaşık 18 saatin en uygun eşik değer olarak belirlendiği gösterildi.
Sonuç
Bu çalışmada semptom süresi, testis canlılığının değerlendirilmesinde temel belirleyici olarak bulunmuştur. Torsiyon derecesi, başvuru zamanı ve mevsimsel değişkenler istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Ayrıca bu bulgular, katı bir 6 saatlik eşik yerine, orşiektomi riskinin zamanla artan ve özellikle 12–18 saat sonrasında belirginleşen progresif bir seyir izlediğini düşündürmektedir.