EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 48
Impact of Pyeloplasty Timing on Ultrasonographic Radiologic Response in Infant UPJO: A Retrospective Comparative Study
Yusuf Atakan Baltrak 1, Hasan Deliağa 2
1 Hatay Education and Research Hospital Department of Pediatric Urology
2 University of Health Sciences, Faculty of Medicine, Department of Pediatric Urology
Objective
This study aimed to evaluate the effect of age at surgery on postoperative radiological improvement in infants undergoing pyeloplasty for ureteropelvic junction stenosis (UPJS).
Method
This single-center, retrospective comparative study included infants who underwent Anderson-Hynes pyeloplasty for UPJS. Cases were classified according to age at surgery as <6 months and ≥6 months. Patients with preoperative ultrasound and at least one postoperative ultrasound follow-up were analyzed. Patients with additional major urinary anomalies, bilateral surgery/reoperation cases, and patients with incomplete baseline data were excluded. The primary endpoint was change in pelvic AP diameter. Secondary endpoints were changes in parenchymal thickness. Mann-Whitney U and Fisher exact tests were used for statistical evaluation of the results; p<0.05 was considered significant. The relationship between age group and radiological data was examined using univariate linear regression.
Results
Preoperative pelvic AP diameter was higher in the ≥6 month patient group (median 38 mm vs 30 mm, p=0.043). Postoperative pelvic AP diameter results (<6 months: 9.5 mm, ≥6 months: 10 mm; p=1.00), decrease in AP diameter (Δ median −31 mm vs −18 mm, p=0.086), and increase in parenchymal thickness (p=0.56) were not statistically significant between the two groups. In single regression, no association was found between age group and postoperative radiological findings (p=0.767).
Conclusion
Postoperative radiological findings were similar in infants with UPBD who underwent pyeloplasty in patients younger than 6 months and older than 6 months. There was also no statistically significant difference in postoperative parenchymal thickness increase between the two groups. Larger and standardized follow-up studies are needed to confirm the findings.
İnfantlarda ÜPBD’de Piyeloplasti Zamanlamasının Ultrasonografik Radyolojik Yanıta Etkisi: Retrospektif Karşılaştırmalı Çalışma
Yusuf Atakan Baltrak 1, Hasan Deliağa 2
1 Hatay Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Ürolojisi Kliniği
2 Bursa Sağlık Bilimleri Üniversitesi Yüksek İhtisas Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk Ürolojisi Kliniği Bursa Türkiye
Amaç
Üreteropelvik bileşke darlığı (ÜPBD) nedeniyle piyeloplasti uygulanan infantlarda ameliyat yaşının postoperatif radyolojik iyileşmeye etkisininin değerlendirmesi amaçlandı.
Yöntem
Tek merkezli, retrospektif karşılaştırmalı çalışmaya ÜPBD nedeniyle Anderson–Hynes piyeloplasti yapılan infantlar dahil edildi. Olgular cerrahi yaşına göre <6 ay ve ≥6 ay olarak sınıflandı. Preoperatif USG’si olan ve postoperatif en az bir USG kontrolü bulunan hastalar analiz edildi. Ek majör üriner anomalisi olanlar, bilateral cerrahi/reoperasyon olguları ve temel verisi eksik hastalar dışlandı. Primer sonlanım pelvis AP çapı değişimi idi. Sekonder sonlanımlar parankim kalınlığı değişimi idi. Sonuçların istatistiksel değerlendirmesinde Mann–Whitney U ve Fisher kesin testleri kullanıldı; p<0.05 anlamlı kabul edildi. Tek değişkenli lineer regresyonla yaş grubunun radyolojik veriler ile ilişkisi incelendi.
Bulgular
Preoperatif pelvis AP çapı ≥6 ay hasta grubunda daha yüksekti (medyan 38 mm vs 30 mm, p=0.043). Her iki grup arasında postoperatif pelvis AP çapı sonuçları (<6 ay: 9.5 mm, ≥6 ay: 10 mm; p=1.00) , AP çapındaki azalma (Δ medyan −31 mm vs −18 mm, p=0.086) ve parankim kalınlığı artışı (p=0.56) istatistiksel fark görülmedi. Tekli regresyonda yaş grubu ile postoperatif radyolojik bulgular ile ilişki bulunmadı ( p=0.767).
Sonuç
ÜPBD olan infantlarda 6 aydan küçük ve 6 aydan büyük piyeloplasti yapılan olguların postoperatif takip dönemdeki radyolojik bulguları benzerdi. Her iki grup da postoperatif parankim kalınlığı artışı arasında da istatistiksel fark görülmedi. Bulguların doğrulanması için daha geniş ve standart takipli çalışmalara ihtiyaç vardır.