EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 4
Muhammed Hamidullah Çakmak 1, Fatma Duygu Öztürk Önsal 2, Vefa Salt 3, Emek Uyur 2, Nilüfer Eldeş Hacıfazlıoğlu 2, Serdar Moralıoğlu 1
1 University of Health Science, Zeynep Kamil Maternity and Children’s Diseases Health Training and Research Center, Department of Pediatric Surgery, İstanbul
2 University of Health Science, Zeynep Kamil Maternity and Children’s Diseases Health Training and Research Center, Department of Pediatric Neurology, İstanbul
3 University of Health Science, Zeynep Kamil Maternity and Children’s Diseases Health Training and Research Center, Department of Radiology, İstanbul
Serebral Palsili Çocuklarda Alt Üriner Sistem Fonksiyonlarının Değerlendirilmesi
Muhammed Hamidullah Çakmak 1, Fatma Duygu Öztürk Önsal 2, Vefa Salt 3, Emek Uyur 2, Nilüfer Eldeş Hacıfazlıoğlu 2, Serdar Moralıoğlu 1
1 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çocuk Cerrahisi Kliniği, İstanbul
2 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çocuk Nöroloji Kliniği, İstanbul
3 Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Radyoloji, İstanbul,Türkiye
Amaç: Serebral palsi (SP), istemli hareket ve postür bozukluğuna sebep olan, kronik, ilerleyici olmayan motor bozukluktur. Alt üriner sistem (AÜS) disfonksiyonu, SP'li çocuklarda oldukça yaygındır. Bu çalışmada, SP’li çocuklarda AÜS fonksiyonlarının güncel tanı yaklaşımları doğrultusunda değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: SP tanılı 5-18 yaş arası hastaların değerlendirildiği bu kesitsel çalışma üçüncü basamak bir hastanede gerçekleştirilmiştir. Değerlendirme klinik öykü, fizik muayene, işeme sonrası rezidü (PVR) ölçümü ile birlikte üriner ultrasonografi ve endikasyon varlığında ürodinamik çalışmaları içermiştir. Hastalar analiz için üç gruba ayrılmıştır; grup-1 (AÜS disfonksiyonu), grup-2 (semptomatik) ve grup-3 (asemptomatik).
Bulgular: Çalışmaya SP’li 97 çocuk dahil edildi (41 kız, 56 erkek; ortanca yaş 8 yıl). Hastaların %61,8'i ambulatuvar (GMFCS I-III) ve %38,2'si non-ambulatuvar (GMFCS IV-V) idi. Hastaların %75,3'ünde en az bir AÜS semptomu saptanmıştır. İnkontinans %69,1 ile en sık görülen semptom idi. İnkontinans prevalansı non-ambulatuvar hastalarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu (%81,1'e karşı %61,7, p=0,044).
İnvaziv ürodinami 19 hastada uygulanmış ve bunların %89,5'inde AÜS disfonksiyonu tanısı konulmuştur (tüm popülasyonun %19,3'ü). Prematürite oranı AÜS disfonksiyonu olan hastalarda anlamlı olarak daha yüksek saptandı (%94,1'e karşı %64,8, p=0,017).
Binary lojistik regresyon analizinde artmış PVR, AÜS disfonksiyonu için en güçlü bağımsız risk faktörü olarak saptandı(OR=108, p<0,001). Anormal işeme sıklığı(OR=14,9, p=0,022) ve kuadripleji(OR=10,3, p=0,016) diğer bağımsız risk faktörleri olarak bulundu. ROC analizi ile PVR için optimal kesim değeri 19 mL olarak hesaplandı (duyarlılık %58,82, özgüllük %94,92).
Gruplar arası analizde, multinomial lojistik regresyon ile artmış PVR en güçlü prediktör olarak belirlendi (Grup-1'e karşı grup-2:OR=101; grup-1'e karşı grup-3:OR=24, her ikisi için p<0,003). Düşük gestasyon yaşı da her iki karşılaştırmada bağımsız risk faktörü olarak saptandı(OR=1,25-1,26, p<0,020).
Sonuç: AÜS disfonksiyonu prevalansı SP'li çocuklarda yüksektir. Semptom sıklığı yüksek GMFCS düzeyleriyle artar. Artmış PVR, AÜS disfonksiyonunun en güçlü prediktörüdür ve klinik olarak uygulanabilir eşik değeri 19 mL'dir. Özellikle kuadriplejik, non-ambulatuar ve prematüre hastalarda multidisipliner yaklaşımla yakın takip yapılmalı ve gerekli durumlarda ürodinamik değerlendirme planlanmalıdır.