EN
TÜRKÇE
Video Presentation - 8
PHALLOPLASTY AND URETHROPLASTY USING THE DE CASTRO TECHNİQUE IN A 3-YEAR-OLD BOY WITH CONGENİTAL PENILE AGENESIS
Ayşegül Akbulut 1, Tuğçe Merve Orbay Erecan 1, Merve Dede 1, Fatih Çelik 2, Mehmet Uğur Yılmaz 1, Nizamettin Kılıç 1
1 Bursa Uludag University, Faculty of Medicine, Department of Pediatric Surgery, Division of Pediatric Urology
2 Bursa Uludag University, Faculty of Medicine, Department of Pediatric Surgery
Objective: Penile agenesis is an extremely rare congenital anomaly, occurring in approximately one in 30 million live births. Its treatment requires complex, staged reconstructive surgeries to achieve satisfactory cosmetic and functional outcomes. In this study, it was aimed to present the application of phalloplasty and urethroplasty using the Di Castro technique in a 3-year-old male patient with congenital penile agenesis and the benefits of evaluating the viability of a quadrangular abdominal flap with indocyanine green (ICG).
Materials and Methods: A three-year-old male patient with a 46,XY karyotype presented with palpable bilateral testes in the scrotum, a well-developed scrotum, and a posterior skin tag containing a rudimentary perineal urethral opening. No corporal tissue was detected on palpation. Surgery was initiated with the patient in the Jack knife position. The posterior urethra opening in the perineum was dissected from the rectum. A 6×7 cm quadrangular abdominal skin flap was used to construct the penis, and ICG was injected to evaluate flap perfusion and viability via fluorescence imaging.Buccal mucosa grafts, each measuring 2×4 cm and totaling 12 cm in length, were harvested from the right cheek, left cheek, and lower lip and tubularized to create the neourethra. The neourethra was brought anterior to the pubic symphysis and anastomosed to the distal end of the neophallus. A coronal sulcus–like structure was created using skin grafts. Abdominoplasty was performed.At six months postoperatively, cystoscopy revealed minimal stricture in the posterior urethra. Following dilatation, urination was normal. The patient currently voids from a single opening without complications. Cosmetic and urinary outcomes were satisfactory.
Conclusion: The use of ICG to assess flap viability reduces the risk of serious complications during phalloplasty. Urethroplasty remains the most challenging aspect of neophalloplasty; however, careful flap monitoring can improve outcomes in these rare cases
Konjenital Penil Agenezisi Olan Üç Yaşındaki Erkek Hastada De Castro Tekniği Kullanılarak Gerçekleştirilen Falloplasti ve Üretroplasti
Ayşegül Akbulut 1, Tuğçe Merve Orbay Erecan 1, Merve Dede 1, Fatih Çelik 2, Mehmet Uğur Yılmaz 1, Nizamettin Kılıç 1
1 Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı, Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı
2 Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı
Amaç:Penil agenezi, yaklaşık 30 milyon canlı doğumda bir görülen son derece nadir bir konjenital anomalidir. Tedavisi, hem kozmetik hem de fonksiyonel açıdan tatmin edici sonuçlar elde edebilmek için kompleks, aşamalı rekonstrüktif cerrahiler gerektirir. Bu çalışmada, konjenital penil agenezisi olan 3 yaşındaki erkek olguya Di Castro tekniği ile falloplasti ve üretroplasti yapılması ve dörtgen abdominal flebin canlılığının indosiyanin green (ICG) ile değerlendirilmesinin faydalarını sunmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Üç yaşında, 46,XY karyotipe sahip erkek hasta; bilateral skrotumda palpable testisler, iyi gelişmiş skrotum ve rudimenter perineal üretral açıklık içeren posterior cilt çıkıntısı ile başvurdu. Palpasyonda korporal doku saptanmadı. Olgumuza Jack knife pozisyonunda cerrahiye başlandı. Perineal açılan posterior üretra rektumdan ayrıldı. Penis oluşturmak için 6*7 cm'lik dörtgen bir karın derisi flebi kullanıldı ve flebin perfüzyonunu ve canlılığını floresan görüntüleme yoluyla değerlendirmek için ICG enjekte edildi. Her biri 2*4 cm ölçülerinde olan ve toplam uzunluğu 12 cm olan yanak mukozası greftleri sağ yanak, sol yanak ve alt dudaktan alındı ve yeni üretrayı oluşturmak için tubulerize edildi.Neoüretra simfizis pubis önüne alınarak neofallusun distal ucuna anastomoze edildi.. Coronal sulcus benzeri yapı cilt greftleriyle oluşturuldu. Abdominoplasti yapıldı. Postop 6 ay sonra yapılan sistoskopisinde posterior üretrada minimal darlık mevcuttu. Dilatasyon sonrası işemesi normal gözlemlendi. Hasta şu anda komplikasyon olmadan tek bir açıklıktan idrar yapmaktadır. Kozmetik ve idrar yapma sonuçları tatmin edicidir.
Sonuç: Flep canlılığını değerlendirmek için ICG kullanımı, falloplastide ciddi komplikasyon riskini azaltır. Üretroplasti, neofalloplastinin en zorlu yönü olmaya devam etmektedir, ancak dikkatli flep takibi bu nadir durumlarda sonuçları iyileştirebilir.