EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 43
Clinical Utility of C‑Reactive Protein and Blood Count–Derived Indices in the Early Assessment of Urinary Tract Infection in Pediatric Urolithiasis
Derya Yayla
Izmir City Hospital Pediatric Urology
Objective: To evaluate whether routinely available inflammatory markers can support early identification of concurrent urinary tract infection (UTI) in children presenting with urolithiasis, particularly at initial presentation before urine culture results are available.
Materials and Methods: This retrospective study included 77 children (0–18 years) with imaging-confirmed urolithiasis and 45 healthy controls. Concurrent UTI was defined as culture-confirmed infection. The neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), monocyte-to-lymphocyte ratio (MLR), monocyte-to-platelet ratio (MPR), mean platelet volume (MPV), white blood cell count (WBC), and C-reactive protein (CRP) were assessed from measurements obtained at the same time point. Diagnostic performance was evaluated using receiver operating characteristic (ROC) analysis; secondary analyses explored associations with stone location and marker trajectories during culture-negative postoperative febrile episodes.
Results: Compared with children without concurrent UTI, those with urolithiasis and culture-confirmed UTI had higher NLR, MLR, MPR, WBC, and CRP levels. MPV values were lower in the stone cohort than in controls. CRP demonstrated very high discriminative performance for concurrent UTI (AUC 0.996), with an optimal cutoff of ≥5 mg/L. NLR showed moderate-to-good discrimination at a cutoff of ≥2.0 (AUC 0.838), while MLR and MPR demonstrated more modest performance. A combined CRP–NLR model did not improve discrimination compared with CRP alone. Monocyte-based indices varied by stone location.
Conclusion: Readily available inflammatory markers—particularly CRP and NLR—may assist early risk stratification for concurrent UTI in children with urolithiasis while culture results are pending. However, these markers are not diagnostic in isolation and should be interpreted alongside clinical assessment and urine culture findings.
Pediatrik Ürolitiyaziste Üriner Sistem Enfeksiyonunun Erken Değerlendirilmesinde C-Reaktif Protein ve Kan Sayımı Türevi İndekslerin Klinik Kullanımı
Derya Yayla
İzmir Şehir Hastanesi Çocuk Ürolojisi
Amaç: İdrar kültür sonuçları elde edilmeden önce, özellikle ilk başvuru anında, rutin olarak erişilebilen inflamatuvar belirteçlerin ürolitiyazis ile başvuran çocuklarda eşzamanlı üriner sistem enfeksiyonunun (ÜSE) erken saptanmasını destekleyip destekleyemeyeceğini değerlendirmek.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya görüntüleme ile doğrulanmış ürolitiyazisi olan 77 çocuk (0–18 yaş) ve 45 sağlıklı kontrol dahil edildi. Eşzamanlı ÜSE, kültürle doğrulanmış enfeksiyon olarak tanımlandı. Nötrofil/lenfosit oranı (NLR), monosit/lenfosit oranı (MLR), monosit/trombosit oranı (MPR), ortalama trombosit hacmi (MPV), beyaz küre sayısı (WBC) ve C-reaktif protein (CRP) aynı zaman noktasında elde edilen ölçümlerden değerlendirildi. Tanısal performans alıcı işletim karakteristiği (ROC) analizi ile incelendi; ikincil analizlerde taş lokalizasyonu ile ilişkiler ve kültür-negatif postoperatif febril ataklar sırasında belirteçlerin seyri araştırıldı.
Bulgular: Eşzamanlı ÜSE’si olmayan çocuklarla karşılaştırıldığında, ürolitiyazis ve kültürle doğrulanmış ÜSE’si olanlarda NLR, MLR, MPR, WBC ve CRP düzeyleri daha yüksekti. MPV değerleri taş kohortunda kontrollere göre daha düşüktü. CRP, eşzamanlı ÜSE için çok yüksek ayırt edici performans gösterdi (AUC 0,996) ve en uygun eşik değer ≥5 mg/L idi. NLR, ≥2,0 eşik değerinde orta-iyi düzeyde ayırt edicilik gösterdi (AUC 0,838); MLR ve MPR ise daha mütevazı bir performans sergiledi. Kombine CRP–NLR modeli, yalnız CRP’ye kıyasla ayırt ediciliği artırmadı. Monosit temelli indeksler taş lokalizasyonuna göre değişkenlik gösterdi.
Sonuç: Kolay erişilebilir inflamatuvar belirteçler—özellikle CRP ve NLR—kültür sonuçları beklenirken pediatrik ürolitiyaziste eşzamanlı ÜSE için erken risk sınıflamasına yardımcı olabilir. Bununla birlikte, bu belirteçler tek başına tanı koydurucu değildir ve klinik değerlendirme ile idrar kültürü bulguları birlikte yorumlanmalıdır.