EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 47
Patient-Based Distribution of Stone Types in 518 Children: A 15-Year Single-Center Experience
Hatice Donbaloğlu 1, Hilmican Ulman 2, Tufan Keçeci 1, Ali Tekin 2, İbrahim Ulman 2, Sibel Tiryaki 2
1 Ege University, Faculty of Medicine, Department of Pediatric Surgery, İzmir
2 Ege University, Department of Pediatric Surgery, Division of Pediatric Urology
Objective:
Urinary stone disease in children exhibits distinct metabolic characteristics. This study aimed to evaluate the patient-based distribution of stone types in a pediatric population and to analyze their relationship with age and sex.
Methods:
Children aged 0–18 years followed at our center between 2010 and 2025 were included. Data were analyzed retrospectively. Stone types were determined according to our institutional protocol based on crystal morphology under light microscopy. Stones were classified as calcium (oxalate, phosphate, sulfate), mixed (calcium + uric acid), pure uric acid, cystine, infection-related (struvite), and others (hippurate, xanthine). For statistical analysis, one stone analysis per patient was considered. Associations between stone type and age group or sex were evaluated using the chi-square test, and p<0.05 was considered statistically significant.
Results:
A total of 518 pediatric patients (623 stones) were included. Calcium-containing stones were most common (60.4%, n=313), followed by mixed (22.2%, n=115) and cystine stones (12.0%, n=62). Uric acid (3.1%, n=16), struvite (1.5%, n=8), and other stones (1.2%, n=6) were less frequent. No significant association was found between stone type and age group (p=0.42) or sex (p=0.76). Calcium stones occurred at similar rates in girls and boys. During the 15-year period, 64 patients with cystinuria presented to our center for the first time, averaging more than four cases annually and exceeding numbers reported in most comparable single-center pediatric series.
Conclusion:
Evidence regarding age- and sex-related differences in pediatric stone distribution remains limited. In our cohort, stone type was not associated with age or sex, with calcium stones predominating, followed by mixed and cystine stones. The relatively high number of cystinuria patients supports comprehensive metabolic evaluation and long-term follow-up, particularly in hereditary stone disorders.
518 Çocuk Hastada Taş Tiplerinin Hasta Bazlı Dağılımı: 15 Yıllık Tek Merkez Deneyimi
Hatice Donbaloğlu 1, Hilmican Ulman 2, Tufan Keçeci 1, Ali Tekin 2, İbrahim Ulman 2, Sibel Tiryaki 2
1 Ege Üniversitesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı
2 Ege Üniversitesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı
Amaç:
Çocuklarda üriner sistem taş hastalığı kendine özgü metabolik özellikler göstermektedir. Bu çalışmada çocuklarda taş tiplerinin hasta bazlı dağılımının değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem:
Merkezimizde 2010–2025 yılları arasında izlenen 0–18 yaş arası çocuklar çalışmaya dahil edildi. Çalışma verileri retrospektif olarak incelendi. Taş tipleri, merkezimizin standart protokolü doğrultusunda ışık mikroskopisi altında kristal morfolojisine göre belirlendi. Taşlar kalsiyum (oksalat, fosfat, sülfat), mikst (kalsiyum + ürik asit), saf ürik asit, sistin, enfeksiyon ilişkili (struvit) ve diğer (hippurat, ksantin) olarak sınıflandırıldı. İstatistiksel değerlendirmede her hastadan yalnızca bir taş analizi dikkate alındı. Taş tipi ile yaş ve cinsiyet arasındaki ilişki ki-kare testi ile analiz edildi ve p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular:
Toplam 518 pediatrik hasta (623 taş) çalışmaya dahil edildi. En sık kalsiyum içeren taşlar saptandı (%60,4; n=313). Mikst taşlar %22,2 (n=115), sistin taşları %12,0 (n=62), ürik asit taşları %3,1 (n=16), struvit taşlar %1,5 (n=8) ve diğer taşlar %1,2 (n=6) oranında izlendi. Taş tipi ile yaş grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı (p=0,42). Benzer şekilde, cinsiyet ile taş tipi arasında da anlamlı fark bulunmadı (p=0,76). Kalsiyum taşları kız ve erkek hastalarda benzer oranlarda görüldü. On beş yıllık süreçte merkezimize ilk kez başvuran 64 sistinüri hastası değerlendirildi; bu sayı yıllık ortalama dört başvurunun üzerindedir ve çoğu tek merkezli pediatrik seride bildirilen sistinüri olgu sayılarından yüksektir.
Sonuç:
Literatürde çocuklarda taş tiplerinin yaş ve cinsiyete göre dağılımına ilişkin veriler sınırlıdır. Çalışmamızda taş tipi ile yaş veya cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki gösterilememiş, tüm yaş gruplarında en sık kalsiyum taşları, ardından mikst ve sistin taşları saptanmıştır. Merkezimize başvuran sistinüri hasta sayısının dikkat çekici düzeyde olması, pediatrik taş hastalığında özellikle kalıtsal taş bozukluklarında kapsamlı metabolik değerlendirme ve uzun dönem izlemin önemini desteklemektedir.