PEDURO 2026 16. National Pediatric Urology Congress

Dilşad Dereli ¹, Kürşat Bora Çarman ², Baran Tokar ¹

¹ Eskisehir Osmangazi University, School of Medicine, Department of Pediatric Surgery, Division of Pediatric Urology, Eskisehir, Turkey
² Eskişehir Osmangazi University Department of Pediatrics, Division of Pediatric Neurology

Objective:

Cerebral palsy (CP) is a neurodevelopmental condition frequently accompanied by comorbidities, including lower urinary tract dysfunction (LUTD), recurrent urinary tract infections (UTIs), vesicoureteral reflux, and upper urinary tract involvement. Male patients may additionally exhibit a higher prevalence of congenital urogenital anomalies such as undescended testis. This study aimed to evaluate the frequency and clinical characteristics of urogenital anomalies and functional urological problems in CP patients referred to pediatric urology from pediatric surgery clinics for various non‑urological complaints.

Materials and Methods:
CP patients presenting to the pediatric surgery department between February 2020 and February 2026 were retrospectively reviewed. Indications for urology referral, demographic characteristics, CP subtype, urogenital anomalies, and functional urinary findings were recorded. Evaluation included history, physical examination, urinary tract ultrasonography, and uroflowmetry/post‑void residual measurement. Urodynamic studies were performed selectively in patients deemed at risk for upper urinary tract deterioration based on noninvasive findings.

Results:
Sixty patients (mean age 6.9 years) were assessed. Twenty‑five (42%) were referred without any urological symptoms, while 35 (58%) had at least one urogenital abnormality or clinically significant functional problem. CP subtypes included tetraparetic, diparetic, hemiparetic, triparetic, and dyskinetic forms.

Undescended testes were present in 21 patients (35%): 8 unilateral and 10 bilateral. Of 30 testes, 18 were inguinal, 5 high‑scrotal, and 7 non‑palpable. Seventeen patients had recurrent UTIs, 14 demonstrated LUTD symptoms, and 12 showed bladder wall thickening or elevated residual urine on ultrasonography.

Urodynamic studies were performed in 8 patients, all demonstrating at least one abnormality: reduced bladder compliance, elevated leak‑point pressure (>40 cmH₂O), detrusor overactivity, or detrusor–sphincter dyssynergia. Indications included recurrent UTIs, progressive hydronephrosis, high residual urine, or abnormal uroflow patterns. Urogenital issues were more pronounced in spastic CP types.

Treatment included orchiopexy, medical therapy, and/or clean intermittent catheterization. Early identification of worsening noninvasive findings enabled timely intervention and reduced upper tract risk, although the limited number of urodynamic evaluations restricts broader interpretation.

Conclusion: Urogenital anomalies and LUTD are common in CP, and structured noninvasive screening is essential. Targeted urological evaluation should guide the need for advanced studies to prevent progressive upper urinary tract damage.

Dilşad Dereli ¹, Kürşat Bora Çarman ², Baran Tokar ¹

¹ Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Cerrahisi AD, Çocuk Ürolojisi BD, Eskişehir
² Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları AD, Çocuk Nörolojisi BD

Amaç: Serebral palsi (SP), motor kayıpların yanı sıra alt üriner sistem disfonksiyonu (AUSD), tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonları (İYE), vezikoüreteral reflü ve üst üriner sistem etkilenimini kapsayan çeşitli komorbiditelere zemin hazırlayan nörogelişimsel bir tablodur. Erkek hastalarda inmemiş testis gibi konjenital ürogenital anomalilerin topluma kıyasla daha yüksek oranda görüldüğü bilinmektedir. Bu çalışmada, ürolojik olmayan nedenlerle çocuk cerrahisine başvuran ve çocuk ürolojisine yönlendirilen SP tanılı hastalarda ürogenital anomaliler ile işlevsel ürolojik sorunların sıklığı ve klinik özellikleri değerlendirilmiştir.

Gereç ve Yöntem: Şubat 2020 – Şubat 2026 tarihleri arasında çocuk cerrahisi kliniğine başvuran SP'li hastalar retrospektif olarak incelendi. Üroloji yönlendirme gerekçeleri, demografik veriler, SP alt tipi, ürogenital anomaliler ve işlevsel ürolojik bulgular kaydedildi. Değerlendirme; öykü, fizik muayene, üriner sistem ultrasonografisi ve üroflow/rezidü ölçümünü kapsadı. Ürodinami, noninvaziv bulgulara göre üst üriner sistem hasarı açısından riskli bulunan seçilmiş olgularda uygulandı.

Bulgular: Yaş ortalaması 6,9 yıl olan 60 hasta değerlendirildi. Hastaların 25'i (%42) ürolojik semptom olmaksızın yönlendirilmişken, 35'inde (%58) en az bir ürogenital anomali veya klinik olarak anlamlı işlevsel sorun saptandı. SP alt tipleri tetraparezik, diparezik, hemiparezik, triparezik ve diskinezik olarak sınıflandırıldı. Yirmi bir hastada (%35) inmemiş testis mevcuttu; 30 testisin 18'i inguinal, 5'i yüksek skrotal yerleşimliydi, 7'si palpe edilemedi. On yedi hastada tekrarlayan İYE, 14 hastada AUSD bulguları, 12 hastada ultrasonografide mesane duvar kalınlaşması veya artmış rezidü saptandı. Ürodinami yapılan 8 hastanın tamamında azalmış mesane kompliyansı, yüksek kaçak noktası basıncı, detrüsor overaktivitesi veya detrüsor–sfinkter dissinergisinden en az biri gözlendi. Ürogenital sorunların spastik SP tiplerinde daha belirgin olduğu görüldü.

Sonuç: SP'li çocuklarda ürogenital anomaliler ve AUSD sık görülmekte olup noninvaziv tarama bulguları yol gösterici niteliktedir. Basamaklı ürolojik değerlendirme, yüksek riskli hastaların erken belirlenmesine ve ilerleyici üst üriner sistem hasarının önlenmesine katkı sağlayabilir.