PEDURO 2026 16. National Pediatric Urology Congress

Ayşe Başak Uçan, Asya Eylem Boztaş, Özkan Okur, Ayşe Demet Payza, Mehmet Can, Arzu Şencan

Dr. Behçet Uz Children's Hospital, Department of Pediatric Surgery

Purpose

The aim of this study was to evaluate the treatment success of endoscopic incision (EI) in patients with ureterocele.

Materials and Methods
Seventy-four patients (76 ureteroceles) followed between 2010 and 2023 were retrospectively reviewed. EI was performed in 49 patients (66%), conservative management in 5 (6.7%), and lower urinary tract reconstruction (LUTR) without EI in 20 (27%). Eleven patients who underwent EI were excluded due to insufficient follow-up.

Thirty-eight patients (40 ureteroceles) were divided into two groups: those treated with EI alone (EI group) and those who required LUTR after EI (EI + LUTR group). Demographic characteristics, ureterocele size and location, presence of vesicoureteral reflux (VUR), contralateral hydronephrosis, anteroposterior (AP) diameter, and urinary tract infection (UTI) were compared between groups. Multivariate analysis was performed to identify predictors of successful treatment with EI alone.

Results
Among patients with extravesical ureterocele, 2/15 (14%) did not require further surgery after EI, whereas 18/25 (72%) patients with intravesical ureterocele did not require additional surgery. In the intravesical ureterocele group, VUR was present in 12/25 patients before EI; in 6 of these (50%), VUR resolved spontaneously during follow-up. De novo reflux after incision was detected in 7/40 ureters, and all required surgery. EI alone provided sufficient treatment in 18 patients (20 ureteroceles), while 20 patients required surgery. No significant differences were found between groups regarding laterality, contralateral hydronephrosis, or follow-up duration. However, sex, ureterocele size and location, presence of VUR before incision, age at EI, and UTI differed significantly (p<0.05). Multivariate analysis identified intravesical location and absence of VUR as independent predictors of successful EI (p<0.05).

Conclusion

Endoscopic incision alone has a high success rate in patients with intravesical ureterocele without preoperative VUR. It should be noted that VUR may also resolve spontaneously in patients with intravesical ureterocele.

Ayşe Başak Uçan, Asya Eylem Boztaş, Özkan Okur, Ayşe Demet Payza, Mehmet Can, Arzu Şencan

SBÜ Dr.Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği

Amaç

Üreterosel olgularında endoskopik insizyonun (Eİ) tedavi başarısını değerlendirmek amaçlanmıştır.

Materyal Metod

Kliniğimizde 2010-2023 tarihleri arasında takip edilen 74 (76 üreterosel) olgu incelendi. 49 olguda (%66) Eİ, 5 (%6,7) olguda konservatif tedavi, 20 (%27) olguda Eİ yapılmadan üreteroneosistostomi uygulandı. Endoskopik insizyon uygulanan 11 olgu takip süresi yetersiz olduğu için çalışma dışı bırakıldı. Çalışmaya dahil edilen 38 olgu (40 üreterosel) sadece Eİ uygulanan (Eİ grup) ve Eİ sonrası alt üriner sistem rekonstrüksiyonu (AÜSR) (üreteroneosistostomi+üreterosel eksiyonu) uygulanan (Eİ+ AÜSR grup) olmak üzere iki grupta incelendi. İki grup arasında demografik özellikler, üreterosel boyutu ve yerleşimi, vezikoüreteral reflü (VUR) varlığı, karşı taraf hidronefroz varlığı, AP çapı, İYE karşılaştırıldı. Eİ’nun tek başına tedavi başarısını öngören parametreleri belirlemek için multivariant analiz yapıldı.

Bulgular

Ekstravezikal üreteroseli olan olguların 2/15’inde (%14), intravezikal üreteroseli olan 25 olgunun 18’inde (%72) Eİ sonrası cerrahi ihtiyacı olmadı. İntravezikal üreterosel grubunda Eİ öncesinde 12/25 olguda VUR mevcuttu. İntravezikal üreterosel olgularında 6 olguda (%50) alt sistemdeki VUR’un izlemde kaybolduğu saptandı. 7/40 üreterde insizyon sonrası denova reflü saptandı. Denova reflü gelişen tüm olgularda cerrahi gerekli oldu. Endoskopik insizyon 18 olguda (20 üreterosel) yeterli tedaviyi sağlarken (Eİ grup) 20 olguda (Eİ+AÜSR grup) insizyon sonrası izlemde cerrahi tedavi uygulandı. Gruplar arasında taraf, karşı böbrekte hidronefroz varlığı ve izlem süresi arasında anlamlı fark saptanmazken cinsiyet, üreterosel boyutu ve yerleşimi, insizyon öncesi VUR varlığı, Eİ uygulanan yaş ve idrar yolu enfeksiyonu anlamlı olarak farklı bulundu (p<0.05). Çok değişkenli analizde intravezikal yerleşim ve VUR eşlik etmemesinin Eİ başarısı için bağımsız öngörücü faktörler olduğu saptandı (p < 0.05).

Sonuç

İntravezikal yerleşimli ve Eİ öncesi VUR saptanmayan üreterosel olgularında endoskopik insizyonun tek başına tedavi başarısı yüksektir. Öte yandan intravezikal üreterosel olgularında VUR’un spontan olarak düzelebileceği de akılda tutulmalıdır.