EN
TÜRKÇE
Oral Presentation - 38
Long-term Surgical Outcomes of a Modified Combined Ureteroneocystostomy Technique in Children
Halil Tosun, Numan Baydilli, Emre Can Akınsal, Gökhan Sönmez, Deniz Demirci
Erciyes University Faculty of Medicine Urology Department
Objective: This study aimed to evaluate the long-term outcomes of the modified combined ureteroneocystostomy technique (DND technique) used in the surgical treatment of pediatric vesicoureteral reflux (VUR) and selected cases of obstructive megaureter.
Materials and Methods: This retrospective cohort study included 75 pediatric patients who underwent open ureteroneocystostomy using the DND technique at a tertiary referral center between January 2020 and August 2025. Of these, 60 patients were operated on for primary VUR and 15 for obstructive megaureter. A total of 109 renal units were evaluated. Surgical success was defined as the absence of persistent or recurrent reflux, no requirement for reoperation, and no evidence of clinically significant ureteral obstruction. Patients were followed clinically and radiologically for persistent/recurrent reflux, urinary tract infection, complications, and the need for additional intervention.
Results: The median age of the patients was 7.5 years (range, 2–15 years); 38 were female (50.7%) and 37 were male (49.3%). Bilateral involvement was present in 43 patients (57.3%). The median follow-up duration was 24 months (range, 12–60 months). In the primary VUR group, postoperative urinary tract infection occurred in 7 patients (11.7%), none of which were febrile. Persistent or recurrent VUR was detected in 4 patients (6.7%). The patient-based success rate in this group was 93.3%. In the obstructive megaureter group, postoperative VUR and associated urinary tract infection developed in 1 patient (6.7%), resulting in a patient-based success rate of 93.3%. On renal unit–based analysis, 104 of 109 renal units (95.4%) remained reflux-free, yielding an overall success rate of 95.4%. No intraoperative complications were observed. No patient required perioperative blood transfusion, and no Clavien–Dindo grade III or higher complications occurred. During follow-up, no clinically significant ureteral obstruction, postoperative urinary retention, or persistent voiding dysfunction was identified.
Conclusion: The modified DND ureteroneocystostomy technique appears to be a reliable surgical option for pediatric VUR and selected cases of obstructive megaureter, with high success rates and a low complication profile. By largely preserving physiological ureteral orientation while reducing the risk of angulation and postoperative obstruction, the technique offers an anatomical advantage. Multicenter studies with longer follow-up are needed to further confirm its reproducibility and long-term durability.
Çocuklarda Modifiye Kombine Üreteroneosistostomi Tekniğinin Uzun Dönem Cerrahi Sonuçları
Halil Tosun, Numan Baydilli, Emre Can Akınsal, Gökhan Sönmez, Deniz Demirci
Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabilim Dalı
Amaç: Bu çalışmada, çocuklarda vezikoüreteral reflü (VUR) ve seçilmiş obstrüktif megaüreter olgularının cerrahi tedavisinde kullanılan modifiye kombine üreteroneosistostomi tekniğinin (DND tekniği) uzun dönem cerrahi ve fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı.
Materyal ve Metod: Bu retrospektif kohort çalışmasına, Ocak 2020 ile Ağustos 2025 tarihleri arasında tek bir üçüncü basamak merkeze başvuran ve DND tekniği ile açık üreteroneosistostomi uygulanan 75 pediatrik hasta dahil edildi. Hastaların 60’ı primer VUR, 15’i ise obstrüktif megaüreter nedeniyle opere edildi. Toplam 109 renal ünite değerlendirildi. Cerrahi başarı; persistan ya da rekürren reflü olmaması, yeniden cerrahi girişim gerekmemesi ve klinik olarak anlamlı üreter obstrüksiyonu gelişmemesi olarak tanımlandı. Hastalar ameliyat sonrası klinik ve radyolojik olarak izlenerek reflü devamı/nüksü, idrar yolu enfeksiyonu, komplikasyonlar ve ek girişim gereksinimi açısından değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların medyan yaşı 7,5 yıl (2–15 yıl) olup, 38’i kız (%50,7), 37’si erkekti (%49,3). Kırk üç hastada (%57,3) bilateral tutulum mevcuttu. Medyan takip süresi 24 ay (12–60 ay) idi. Primer VUR grubunda ameliyat sonrası 7 hastada (%11,7) idrar yolu enfeksiyonu görüldü ve bunların hiçbirisi febril değildi. Dört hastada (%6,7) persistan veya rekürren VUR saptandı. Bu grupta hasta bazlı başarı oranı %93,3 olarak bulundu. Obstrüktif megaüreter grubunda 1 hastada (%6,7) postoperatif VUR ve eşlik eden üriner enfeksiyon gelişti; hasta bazlı başarı oranı bu grupta da %93,3 idi. Renal ünite bazlı değerlendirmede 109 renal ünitenin 104’ünde (%95,4) reflü saptanmadı ve başarı oranı %95,4 olarak hesaplandı. Çalışma süresince majör intraoperatif komplikasyon izlenmedi, hiçbir hastada perioperatif kan transfüzyonu gerekmedi ve Clavien–Dindo derece III veya üzeri komplikasyon görülmedi. Takip süresince klinik olarak anlamlı üreter obstrüksiyonu, postoperatif idrar retansiyonu ya da kalıcı işeme disfonksiyonu saptanmadı.
Sonuç: Modifiye DND üreteroneosistostomi tekniği, çocuklarda VUR ve seçilmiş obstrüktif megaüreter olgularında yüksek başarı oranları ve düşük komplikasyon profili ile güvenilir bir cerrahi seçenek olarak görünmektedir. Tekniğin, üreterin fizyolojik yönelimini büyük ölçüde korurken angülasyon ve postoperatif obstrüksiyon riskini azaltması önemli bir anatomik avantaj sağlamaktadır. Daha uzun takip süreli ve çok merkezli çalışmalar, bu tekniğin tekrarlanabilirliğini ve uzun dönem dayanıklılığını daha iyi ortaya koyacaktır.